بله
کتاب فرزندپروری در دنیای ماشینی نوشته‌ی مینا امیرخانی، نخست به شما نشان می‌دهد که چرا دیگر شیوه‌های تربیتی گذشتگان برای کودکان امروزی کارایی ندارند، سپس راهکارهای مفیدی ارائه می‌دهد تا با استفاده از آن‌ها بدون تنبیه و بدبینی فرزندان سالمی تربیت کنید.
درباره کتاب فرزندپروری در دنیای ماشینی:
در دنیای امروز همه والدین باید مراقب کودکی کودکانشان باشند و نیازهای فرزندانشان را محترم بدانند. به همین خاطر پدران و مادران باید بیاموزند که چطور از بند گفت و گو‌های بی‌فایده با کودکانشان (میراثی که نسل به نسل به آن‌ها رسیده) رهایی یافته و میراثی متفاوت برای آیندگان خود به جای بگذارند تا آنان نیز با این روش ارتباطی جدید بتوانند با دوستانشان، همکارانشان، والدینشان، همسرانشان و روزی با فرزندانشان ارتباطی درست برقرار نمایند.
واقعیت امر این است که از نظر اکثر پدر و مادرها، فرزندی خوب خواهد بود که از هر جهت به صحبت‌ها و درخواست‌های والدین خود اهمیت بدهد. اما مینا امیرخانی در کتاب فرزندپروری در دنیای ماشینی سعی دارد تا با آگاه کردن والدین نسبت به رفتارهای خود آن‌ها را با دلایلی آشنا سازد که این موضوع را رد می‌کنند.
بسیاری از رفتارهایی که والدین با فرزندان خود دارند، از روی عادت و آموزه‌های قبلی‌شان است، به همین دلیل این کتاب با معرفی انواع مختلف رفتارهای ماشینی سعی دارد به پدر و مادرها کمک کند تا با آگاهی از آن‌ها در صدد برطرف کردنشان باشند. زیرا درست است که والدین فرزندان خود را به این دنیا آورده‌اند؛ اما اجازه ندارند به جای آن‌ها فکر کنند، تصمیم بگیرند و یا تجربه کنند.
کتاب فرزندپروری در دنیای ماشینی مناسب چه کسانی است:
اگر به دنبال ایجاد یک تغییر بسیار زیبا بین رابطه خود و فرزندانتان هستید و مسئولیت‌تان را به عنوان یک پدر و مادر پذیرفته‌اید، بدون شک این کتاب برای شما مفید و سودمند خواهد بود.
در بخشی از کتاب فرزندپروری در دنیای ماشینی می‌خوانیم:
تحقیقات زیادی درباره تشویق یا تنبیه بچه‌ها انجام شده؛ گروهی از تحقیقات و حتی تجربیات خود ما نشان دهنده این موضوع هستند که تنبیه و پاداش کمک می‌کند ما بتوانیم فرزندمان را کنترل کنیم (رفتارهای ماشینی). زمانی که این اتفاق می‌افتد، اگر فرزندمان کاری را که ما خواسته‌ایم انجام دهد، او پسر یا دختر خوبی است (جایزه می‌گیرد)؛ برای اینکه طبق خواسته ما عمل کرده و اگر به همان صورت که می‌خواستید شده است، باید به خودمان تبریک بگوییم؛ چون در تربیت آدم‌های ماشینی به بهترین نحو ممکن عمل کرده‌ایم!
حتی این روش‌ها از طرف روان‌شناسان هم توصیه می‌شود؛ برای اینکه هدف فقط کنترل فرزند است. به همین دلیل اگر کاری را انجام داد، برچسب (کادو، ستاره، جایزه) می‌گیرد؛ اگر نه، او را تنبیه می‌کنیم و از روش‌های بازگیری پاداش و محرومیت استفاده می‌کنیم و این موجب می‌شود فرزند ما کاری را بدون تشویق یا تنبیه انجام ندهد و در ضمن ما به او چیزی را آموزش نداده‌ایم؛ فقط می‌خواهیم فرزندمان کاری را بکند که ما می‌خواهیم و او انتخاب می‌کند تنبیه شود یا تشویق.
در ضمن این پاداش‌ها و تنبیه‌ها باعث می‌شود او از انجام کارهایش لذتی نبرد و فقط به خاطر به دست آوردن جایزه و دوری از تنبیه احتمالی آن کار را انجام دهد.
