کتاب بعد بعدی

حمیدرضا ذاکری مروست در کتاب بعد بعدی با ارائه‌ی هفت داستان علمی تخیلی به شما نشان می‌دهد که تصمیمات ما چه تأثیری بر روی زندگیمان می‌گذارند.

درباره‌ی کتاب بعد بعدی (Next dimension):

اگر ما انتخاب‌های دیگری داشتیم آیا زندگیمان متفاوت بود؟ همانطور که می‌دانید زندگی همه‌ی ما به تصمیماتی که می‌گیریم وابسته است اما اغلب اوقات هنگامی که به گذشته نگاه می‌کنیم متوجه می‌شویم که بهترین تصمیمات را نگرفته‌ایم. این کتاب به وسیله‌ی داستان‌های تخیلی، تأثیر انتخاب‌های درست یا غلط ما را بر روی زندگی نشان می‌دهد.

کتاب بعد بعدی برای چه کسانی مناسب است؟

خواندن این کتاب به افرادی که به حوزه‌ی ادبیات و داستان‌های تخیلی علاقه‌مندند، توصیه می‌شود.

در بخشی از کتاب بعد بعدی می‌خوانیم:

هزاران سال پیش تمام موجودات با هم یکی بودند. همدیگر را حس می‌کردند و با هم همزیستی می‌کردند. هیچ کس بیش از اندازه شکار نمی‌کرد هیچکس بیش از اندازه تولید مثل نمی‌کرد. شکار و شکارچی جدای زمان گرسنگی با هم دوست بودند و زندگی در تمام موجودات به یکسان جریان داشت. همه یکی بودند و جریان انرژی هدایت داشت.

انسانی تنها در این بهشت حقیقت زندگی می‌کرد. او تنها با خدای خود زندگی می‌کرد و عاشقش بود, انسان خدای درون را آنقدر دوست می‌داشت که پرستشش می‌کرد و خدا در درون انسان به اون می‌نگریست. انسان همه چیز را می‌دانست و مطلقا بی نیاز بود , اما چیزی درون این دنیا کم بود و تنها خداوند می‌دانست که بهای این نقصان چیست.

خداوند که آن انسان را بسیار دوست می‌داشت توازن دنیا را به خاطرش بهم زد و جفتی همانند او و شاید بسیار زیبا تر خلق کرد... . و این موجود خداگونه دوتا گشت.

زمانی که انسان او را دید... خود را دید... زیبای خود را دید آنقدر محو تماشایش شد که درونش را فراموش کرد... آن قطعه‌ی گمشده تو بودی.

در یک قلب دو عشق نمی‌گنجد و خالق این مهم را خوب می‌دانست در آن لحظه خالق به معنای واقعی عشق رسید... شوق و اشتیاق بسیار به همراه نرسیدن.

دیگر جهان هرگز به شکل قبل باز نگشت. نیروی حیات فراموش شد و خداوند جدائی را برای لذت بیشتر از عشق ایجاد کرد. زبان خلق شد.

من بودم و تو... . و دنیای که در اطراف ما در گردش بود.

من جسارت کردم و تو حسادت... . هیچ چیزی ازمان نماند. و این شد پایان داستان ما... .

هنوز هم در مورد عشق ما می‌گویند با دیدگاه خودشان... هنوز هم از ما می‌گویند و ما در ذهنشان افسانه شدیم بی‌آنکه خودمان بخواهیم, بی‌آنکه از آن راضی باشیم.