کتاب خوره روح

کتاب خوره روح نوشته‌ی سپیده خطی، دربردارنده‌ی شش داستان کوتاه خواندنی و جذاب است که در دل هر کدام از آن‌ها چالش‌های ذهنی شخصیت‌های اصلی قصه به تصویر کشیده می‌شود.

درباره‌ی کتاب خوره روح:

برای نوشتن، نیازی به یک موضوع هیجانی یا یک اتفاق نو، ندارید! چرا که به اندازه‌ی تمام موجودات این کره خاکی یک قصه وجود دارد؛ قصه‌ایی که شبیه آن را روزی چندین بار در زندگی آدم‌های اطرافتان می‌بینید. داستان همه‌ی آدم‌های دنیا تکراری است و تنها این بازیگران قصه‌اند که تفاوت دارند!

در حقیقت زیبایی داستان به موضوع نیست به نگارش است. ذهن نویسنده به هنگام نگارش باید همچون دونده‌ی ماراتُن با سرعت به دنبال کلمات بدود که مبادا، احوالی از داستان جا بماند و از جان قلم بکاهد.

پس شما نیز می‌توانید نویسنده باشید، کافی است قلم را بر روی کاغد رها کنید تا ذهن‌تان همچون یک دونده‌ی ماراتُن به سرعت به دنبال کلمات بدود و قصه‌ای زیبا بیافریند.

کتاب خوره روح مناسب چه کسانی است؟

اگر به داستان‌های کوتاه علاقه‌مند هستید، این کتاب را از دست ندهید.

در بخشی از کتاب خوره روح می‌خوانیم:

آری! تو راست می‌گفتی صادق هدایت عزیز:

در زندگی درد‌هایی‌ست که در انزوا روح آدمی را چون خوره می‌تراشد و با هیچ کس نمی‌توان از آن درد‌ها سخن گفت:

یک سوال تکراری، معادله تک مجهولی این روزهای من است که بی‌پاسخ مانده، گاه فکر می‌کنیم برای این سوال هیچ پاسخی وجود ندارد.

هیچ!

آیا به راستی من عاشق شده بودم؟

عشق هم اگر مثل سرما خوردگی یا آنفولانزا، علائم قابل تشخیص پزشکی داشت بی‌شک دارو و درمان و پزشکان متخصصی هم داشت که درمانش کنند. اما انگار خاصیت عشق همان مجهول ماندن و درمان ناپذیر بودنش است. سوز عشق را تنها گذشت زمان و کشتن ثانیه‌ها درمان می‌پذیرد و بس! اگر قوی باشی و صاحب روح بزرگ، برنده میدان نفس توست، اما چنان چه ضعیف باشی بدان که بازی را شروع نکرده باخته‌ایی!

گاه احساس می‌کنم همه گذشته‌ام که به عشق تعبیر شده بود، چیزی جز یک هوس زود گذر نبود و من همچون انسان نادان در حال تکرار این هوس، دلم را به نیستی سپردم!

من چندان انسان معتقدی نیستم اما مگر نداریم که شیطان دشمن قسم خورده انسان‌هاست و در لحظات گناه لذت گناه را دو چندان می‌سازد به طوری که شرف انسان‌ها را خوار و زبون می‌سازد؟

آری! شاید شیطان به من نزدیک شده بود آن قدر نزدیک که به عمق روح من هم تجاوز کرده بود و من بی‌خبر از له شدن عزتم هر روز بیشتر از گذشته در منجلاب گناه غرق و عاقبت به قعر نیستی سائیده شدم.