نقد، بررسی و نظرات کتاب دلسوزی: از سرزنش کردن خود دست بردارید و به خود اعتماد کنید - کریستین نف
4.4
50 رای
مهدی ربیعی تبریز
۱۴۰۵/۰۳/۰۵
00
خیلی کتاب خوبی بود. از این جهت ک در فرهنگ ایرانی چه ادبیات کلاسیک و چ دنیای مدرن امروز همیشه به ما یاد دادن اگ میخوتی پیشرفت کنی باید از خودت انتقاد کنی. به خودت سخت بگیری. اگه پیشرفت نمیکنی ضعیفی و یه مشکلی داری. اما تو این کتاب برا اولین بار به ما یاد میده انتقاد از خود نه تنها چیزی رو بهتر نمیکنه بلکه اضطراب و افسردگی میاره. به ما میگه خیلی از اتفاقای بد زندگی ما به خاطر جبر جغرافیا و شانسه یا ژنتیک. پس ما لزوما خیلی توی احساسات منفی ک برامون اتفاق میفته دخیلی نیستیم. اما میتونیم خودمون رو با همه کاستی هامون بپذیریم و در لحظه باشیم و حداقل اون قسمتای خوب زندگی رو از دست ندیم. فرهنگ ایرانی بی نهایت ایرادگیر و منتقده و این کتاب دقیقا مقابل این فرهنگ وامیسته. تا زمانی ک خودمون رو با زشتی ها و نواقصمون نپذیریم هیچ پیشرفتی نمیکنیم ک هیچ صدمات روانی هم میبینیم. خودمون رو دوس داشته باشیم. خود نویسنده یه خانومیه ک بچش اوتیسم داره. از شوهرش طلاق گرفته و پدرش تو بچگی رهاش کرده. اما با همه این معضلات میتونه هنوز زیبایی زندگی رو ببینه. ادامه بده. یجاهایی هم خسته میشه اما به گفته خودش طبیعیه و باید بیای تو لحظه حال. این کتاب رو برا کسایی ک دائم از خودش انتقاد میکنن و تو خانواده هایی بزرگ شدن ک پدر مادر دائم از بچه ها انتقاد میکنن پیشنهاد میدم. به امید اینکه ملت ایران ملت عاشقی باشه
مدتی بود که کتاب تاثیرگذار جدیدی نخونده بودم همش حرفهای تکراری که لا به لاش چند تا نکته جدید پیدا میشد اما رویکرد این کتاب فرق داشت احساس کردم فشار و بارهای سنگینی داره از دوشم برداشته میشه دید جدیدی به خودم و دنیا پیدا کردم احساسات منفی و زخمها کم اثر شدن توانایی هامو دیدم و از اونها استفاده کردم نزاشتم دید منفی باعث بشه نقش فردی کم توان رو بازی کنم و نزاره از مهارت هام استفاده کنم با اینکه مهارتهای بسیاری از کتابهای مختلف کسب کرده بودم اما باز اون دید منفی نمیزاشت ازشون به نحو احسنت استفاده کنم این کتاب رو حتی اگه بسیار درمورد عزت نفس و اعتماد به نفس خوندین هم باز بخونید موضوع این کتاب با تمام کتابها فرق داره این کتاب در جای جای زندگیتون اثر گذاره
خیلی دوسش داشتم هر آدمی نیاز داره روی عزت نفسش کار کنه چون در طول زندگی با جامعه و آموزه های غلطش فقط یاد میگیریم که چطور خودمونو دوست نداشته باشیم و فاصله بگیریم و به خودمون آسیب بزنیم اما این کتاب به یادمون میاره که مهم ترین فرد زندگی هر کس خودشه و تا وقتی به خودت عشق ندی و متصل نشی به عشق درونی دنیای بیرون هم کاری نمیتونه برات بکنه چون تغییر و رشد از درون اتفاق میوفته
درود بر دوستداران کتاب، کتاب دلسوزی پیش نیاز زبان بدون خشونت زندگی و مایند فولنس هست و بسیار روان نوشته شده است و ترجمه آن نیز هم. به همه کسانی که به دنبال راهی برای دوست داشتن خود به دور از خودخواهی و خودشیفتگی هستند تا به درک دیگری و هنر مهرورزی دست یابند مطالعه این کتاب رو توصیه میکنم.