کتاب سیتوژنتیک بالینی، کلاسیک و مولکولی

کتاب سیتوژنتیک بالینی، کلاسیک و مولکولی، به صورت جامع و کاربردی موضوعاتی مانند اجزای ساختمانی کروموزوم، کاریوتایپ طیفی، تکنیک FISH و CGH، ناهنجاری‌های ساختاری و تعدادی کروموزوم‌های جنسی و ... را مورد بررسی قرار می‌دهد.

درباره کتاب سیتوژنتیک بالینی، کلاسیک و مولکولی:

انسان کنجکاو هر روز به دنبال کشف محیط بیرون و درون خود است. او می‌خواهد پایان این شگفتی‌ها را پیدا کند اما علم را انتهایی نیست! سال‌ها از کشف واحدهای سازنده بدن و اجزای آن مانند هسته و کروموزوم‌ها می‌گذرد اما هنوز سوالاتی در مورد ژن‌های بی‌پاسخ مانده‌اند. جواب بعضی از این سوالات را می‌توان توسط علم ستیوژنتیک یافت.

سیتوژنتیک به عنوان یکی از شاخه‌های علم زیست‌شناسی و سلولی شناخته شده است. این علم ساختار کروموزوم‌ها، بیماری‌های ژنتیکی و منشأ ناهنجاری‌های کروموزومی را مورد مطالعه قرار می‌دهد و از روش‌های مولکولی جدید برای بررسی ساختار، عملکرد و تکامل واقعی کروموزوم‌ها استفاده می‌شود.

امروزه برای تشخیص دقیق‌تر سندرم‌های مختلف از روش آنالیز کاریوتیپ همراه با FISH و دیگر تکنیک‏‌های مختلف سیتوژنتیک مولکولی استفاده می‌شود. همچنین با ترکیب روش CGH با FISH می‌توان ناهنجاری‌های کروموزومی پیچیده در DNA ژنومی تشخیص داد.

ناهنجاری‌های کروموزومی راهنمایی برای درک اساسی مولکولی بسیاری از ناهنجاری‌های فنوتیپی ناشناخته انسانی است. به همین دلیل بهره‌گیری از تکنیک‌های سیتوژنتیک کلاسیک همراه با سیتوژنتیک مولکولی به عنوان ابزاری ضروری برای شناسایی ناهنجاری‌های ژنتیکی محسوب می‌شود.

کتاب سیتوژنتیک بالینی، کلاسیک و مولکولی برای چه کسانی مناسب است؟

مطالعه‌ی کتاب سیتوژنتیک بالینی، کلاسیک و مولکولی (Clinical Cytogenetic Classical and Molecular) به دانشجویان پزشکی و غیرپزشکی توصیه می‌شود.

در بخشی از کتاب سیتوژنتیک بالینی، کلاسیک و مولکولی می‌خوانیم:

پرومتافاز مرحله‌ای بین پروفاز و متافاز می‌باشد و در این مرحله غشای هسته شکسته شده و به همراه هستک ناپدید می‌شوند. میکروتوبول‌ها از ناحیه سانتروزوم به سمت هسته کشیده می‌شوند، کروماتیدهای خواهری در مقابل سانتروزوم به میکروتوبول‌ها متصل می‌شوند. کروماتیدهای خواهری در ناحیه سانترومر، ساختاری پروتئینی به نام کینوتوکور دارند. برخی از رشته‌های دوکی به کینتوکور متصل هستند. بقیه رشته‌های دوکی در تماس با آن رشته‌های دوکی هستند که از قطب مقابل می‌آیند. نقش پرومتافاز وقتی به پایان می‌رسد که تمامی دوک‌های کیتو کوری به کینتوکور متصل شوند.