کتاب با برف رقصیدم

کتاب با برف رقصیدم به قلم فرشته کاظمی مرشت، متشکل از داستان‌های کوتاه جذاب و خواندنی با مضامین گوناگون است که هر کدام از آن‌ها پند و نکته‌ی آموزنده‌ای را در بردارد.

در بخشی از کتاب با برف رقصیدم می‌خوانیم:

زمان می‌گذشت و گاه‌گاهی نیرویی مرا به‌طرف تو می‌کشاند. نیرویی که غلبه بر آن از عهده من خارج بود. شعر می‌سرودم و کاغذهای بیچاره را سیاه می‌کردم و بعد هم به حال خود رهایشان می‌کردم و باز به رقصیدن ادامه می‌دادم. جسم و روح من دچار تناقض شده بود. درک نمی‌کردم که این دو حالت از جان من چه می‌خواهند. به دنبال معنای زندگی می‌گشتم اما راهش را نمی‌دانستم. هیچ‌کدام به‌ اندازه کافی برای من قوی نبود که بتواند بگوید معنای زندگی چیست.

یک روز که بیدار شدم حال بد و دگرگونی داشتم. سرگیجه و تهوع. تمام دنیا دور سرم می‌چرخید. تو آمدی و گفتی بنویس. می‌خواستم بنویسم اما کلمات از قلم فرار می‌کردند و من از آن‌ هم حالم به هم می‌خورد. کاغذها دیگر دوستم نداشتند. شاید به موجود زنده‌ای که در وجودم شکل‌گرفته بود حسادت می‌کردند. ترسیده بودم. دلم می‌خواست برقصم اما تو دست‌هایم را گرفتی و کنار خودت نشاندی.

تو عاشق من بودی.

روزها و ماه‌ها می‌گذشتند و من سنگین‌تر می‌شدم. تا جایی که دیگر قادر به حرکت نبودم. دیگر حوصله هیچ‌چیز و هیچ‌کس را نداشتم. عده‌ای جمع شدند و تصمیم گرفتند و یک کوبلن با طرح یک پسر و یک جوجه را در اختیارم گذاشتند و گفتند بباف. آن‌ها می‌گفتند وجود این تابلو برای فرزندم مفید است. من هم شروع کردم به بافتن. تو هم‌ روی لبه پنجره نشسته و نگاهم می‌کردی. هنرهای دستی‌ام را به معرض تماشا گذاشته بودم و تو به دغل‌کاری‌ام پوزخند می‌زدی.