کتاب راهنمای جامع مدیریت ورزشی - جلد دوم

راسل هوی و ملینا ام. پرنت در کتاب راهنمای جامع مدیریت ورزشی - جلد دوم به ارائه تحقیقات نوین در مورد موضوعات اصلی مربوط به حوزه مدیریت ورزشی می‌پردازد و توسط اساتید مطرح مدیریت ورزشی از آسیا، اقیانوسیه، کانادا، نیوزلند، آمریکا، انگلستان و اروپا نگارش شده ‌است.

کتاب راهنمای جامع مدیریت ورزشی (The SAGE Handbook of Sport Management) به دو بخش تقسیم شده است، بخش اول که جنبه‌های اصلی مدیریت ورزشی را پوشش می‌دهد، اصول اولیه در مورد اینکه چگونه سازمان‌های ورزشی، رویدادها و برنامه‌ها اداره و مدیریت می‌شوند را شرح می‌دهد. بخش دوم چالش‌های عمده‌ای را که مدیران ورزشی با آن مواجه هستند را پوشش می‌دهد، چالش‌های عمومی که با سازمان‌های ورزشی، رویدادها و برنامه‌هایی در همه سطوح صنعت ورزش جهانی، از ورزش اجتماعی یا ورزش همگانی تا فدراسیون بین‌المللی و نهادهای حاکم روبرو هستند.

رویکرد پژوهشی محور کتاب حاضر که توسط راسل هوی (Russell Hoye) و ملینا ام پرنت (Millena M Parent) ارائه شده‌اند، یک منبع ضروری برای تمامی اهالی ورزش، به خصوص دانشجویان و اساتید این رشته دانشگاهی محسوب می‌گردد.

کتاب راهنمای جامع مدیریت ورزشی جلد اول به چه کسانی پیشنهاد می‌شود؟

کتاب حاضر تمامی زمینه‌ها و گرایش‌های رشته مدیریت ورزشی را تحت پوشش قرار می‌دهد؛ بنابراین، مجموعه‌ای سودمند و جامع برای استفاده مدیران اجرایی در کلیه سطوح و تدریس دروس مختلف در همه گرایش‌های مدیریت ورزشی در سطح کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکترا است.

در بخشی از کتاب راهنمای جامع مدیریت ورزشی - جلد دوم می‌خوانیم:

در روابط درون‌سازمانی دو سویه، مدیریت از روابط درون سازمانی نسبتاً ساده با درجاتی از رسمیت، مانند قراردادهای بسیار رسمی که وظایف و تعهدات همه همکاران را مشخص می‌کند تا توافقات غیررسمی و ناپایدارتر بین شرکاء را شامل می‌شود. روابط بین سازمانی از طریق سرمایه‌گذاری مشترک، پیمان‌نامه، صدور مجوز، ائتلاف و یا همکاری، اغلب با تعهدات قانونی مرتبط با این شکل‌ها، اداره می‌شوند.

هنگامی ‌که شرکای متعدد، یک ساختار، یک شبکه یا شکلی پیچیده‌تر از همکاری را شکل می‌دهند، قرارداد ساده ممکن است ناکافی باشد و لازم است یک ساختار مدیریتی در محل قرار داده شود. مدیریت شبکه از مدیریت روابط در شبکه متفاوت است. در مورد دوم، شرکاء برای هماهنگ کردن وظایف توافقاتی انجام می‌دهند. عوامل اصلی موفقیت برای هماهنگی در روابط بین سازمانی عبارت از: وظایف قابل‌ اجرا و عمومی شرکاء، اهداف روشن در روابط بین سازمانی، توافقات و روش‌های صریح، مسئولیت جمعی برای نتیجه نهایی، تعریف وحدت و هماهنگی و یا انتصاب مدیر مسئول روابط بین سازمانی است.