بله
کتاب زن در گذر زمان نوشته‌ی سید علی گرامیان، جایگاه زنان در طول تاریخ جهان و دلایل عقب ماندن و پیشرفت نکردن آنان در جوامع را مورد بررسی قرار می‌دهد.
بنا به فرموده قرآن، زن و مرد از یک جنس و تبار هستند، ملاک برتری نزد خداوند تقوی، ایمان و عمل صالح است نه زن یا مرد بودن. اما زنان در طول تاریخ و در میان اقوام و ملل مختلف، بسیار مورد ظلم و ستم قرار گرفته‌اند.
مسئله‌ی فمینیسم، شورش و تقابل افراطی و خارج از قاعده‌ی زنان در برابر ظلم وستم مردان می‌باشد و این حرکت افراطی به نفع زنان نیست بلکه هر یک از زن و مرد لازم است تفاوت‌های طبیعی خود را شناخته و وظایف مخصوص خود را به عهده بگیرند و از یکدیگر درک متقابل داشته باشند تا به زندگی موفق و آرامش‌بخش نائل گردند.
غرب در مواد احیاء حقوق و آزادی زن قدم‌های مثبتی برداشته اما در کنار آن زن را مورد استثمار و بهره‌کشی قرار داده است. بهره‌کشی‌های کاری در کارخانه‌ها و معاملاتی در تجارت خانه‌ها و بهره‌برداری جنسی در مجلس‌آرایی‌های کاباره‌ها و این خلاف شخصیت حقیقی زن است.
اگرچه در جامعه اسلامی، باز هم کم و بیش زن در محدودیت و ستم بوده، اما در فرصت‌های پیش آمده چه در صدر اسلام و چه در انقلاب زن شخصیت و لیاقت خود را نشان داده است. زن سامان دهنده زندگی و مایه آرامش و سکون خانواده می‌باشد.
در بخشی از کتاب زن در گذر زمان می‌خوانیم:
آیا زن علاوه بر فرزند آوری و تربیت فرزند و خانه‌داری، مجاز است در مسائل اجتماعی و سیاسی و اقتصادی نیز وارد شود و مسئولیت بپذیرد؟
البته برای زن در اولویت همان فرزندآوری و تربیت فرزند و خانه‌داری است. این برای زن هم طبیعی‌تر و هم راحت‌تر است، و هم برای جامعه مؤثرتر و مفیدتر است زن وقتی دسته گلی به نام فرزند در آغوش خانواده می‌گذارد و فرزند سالم و صالح تربیت نموده و تقدیم جامعه می‌کند، در حقیقت به باروری، نو شدن و سلامت جامعه کمک کرده است، و هیچ چیز در این زمینه جایگزین وظیفه زن نمی‌شود. ریشه و اصل همه خوبی‌ها از خانواده آغاز می‌شود. این سخن معروف است که هرکس هرچه دارد، از بند قنداقش دارد و این بند قنداق باز کردن و بستنش (تربیتش) در دست مادر است. البته زن توقع دارد کارش در خانه دیده شود و قدر خانه‌داریش شناخته شود.
