کتاب طب هوایی در دفاع مقدس: خاطرات و خطرات

حسن برخوردار در کتاب طب هوایی در دفاع مقدس: خاطرات و خطرات به انعکاس ایثارگری‌های حوزه بهداشت و درمان نیروی هوایی در دوران دفاع مقدس مبتنی بر مصاحبه‌ها و خاطرات کارکنان اقدام نموده است.

برای اولین بار در دی ماه سال 1310 با استخدام یک طبیب غیر نظامی، یک واحد بهداشتی در اداره هواپیمایی کل قشون آن زمان ایجاد شد و با گسترش نیروی هوایی ارتش و تشکیل پایگاه‌های هوایی جدید، مراکز بهداشتی نیز بر اساس نیاز تشکیل شدند، به طوری که طی سال‌های 1339 تا 1356 چهل و دو بیمارستان و درمانگاه در سطح یگان‌های نیروی هوایی ایجاد شد.

با شروع جنگ تحمیلی کارکنان بهداشت و درمان نیروی هوایی در کنار سایر رزمندگان، خود را آماده دفاع از وطن نمودند و در این راه ایثارگری‌ها، فداکاری‌ها و رشادت‌های فراوانی از خود به یادگار گذاشتند، به طوری که پزشکان و کادر درمانی حتی در زیر بمباران شدید دشمن بعثی در اتاق‌های عمل دست از نجات جان مجروحین و مصدومین دفاع مقدس بر نمی‌داشتند.

در بخشی از کتاب طب هوایی در دفاع مقدس: خاطرات و خطرات می‌خوانیم:

به نظر من شهید و شهادت واژه‌ای بسیار پرمعناست. ما اگر وارد یک باغ گل شویم، دوست داریم قشنگ‌ترین گل آن باغ را بچینیم. به عقیده من خدا هم وارد باغ انسان‌ها می‌شود و قشنگ‌ترین‌ها را انتخاب می‌کند. دکتر رستم پور مردی خوش فکر، تندو تیز، روراست، بلند پرواز و آرمان‌گرا بود. بهترین دوران زندگی من دوران تقریبا هشت ساله‌ای بود که با ایشان سپری کردم. با اینکه در خانه پدری زندگی خوب و بی‌دغدغه‌ای داشتم، بهترین و زیبا‌ترین قسمت عمرم مربوط به همان دوران است.

اعزام دکتر به بیمارستان صحرایی سومار در شرایطی بود که دوره‌ی رزیدنتی وی در رشته جراحی عمومی در بیمارستان فیروزگر به اتمام رسیده بود، در رشته‌ی فوق تخصص جراحی قلب و عروق نیز قبول شده بود و تمایل زیادی به ادامه تحصیل داشت. روز اعزام دکتر پنجشنبه بود. همراه خواهرم ایشان را به ستاد بهداری در پل حافظ رساندیم و خداحافظی کردیم. کمی که دور شدیم ناگهان مصطفی خودش را به ما رساند و گفت: اعزام پنج ساعت، تأخیر دارد و من همراه شما به خانه برمی‌گردم. از این که چند ساعت دیگر با او بودیم خیلی خوشحال شدیم. غافل از این که خدا فرصت بیشتری برای آخرین دیدار ما داده است. دوباره به منزل برگشتیم و سپس ایشان خودش مجددا به ستاد اعزام برگشت. در تاریخ 1365/10/10 یعنی روز پنجم حضور ایشان در بیمارستان صحرایی سومار بود که رژیم بعث عراق بیمارستان صحرایی سومار را آماج حملات شیمیایی خود قرار داد.