کتاب کاربرد نظریه یادگیری ساخت‌ و ساز گرایی در پیش‌ دبستانی

کتاب کاربرد نظریه یادگیری ساخت‌ و ساز گرایی در پیش‌ دبستانی نوشته‌ی محرم آقازاده و مهتاب سادات میرایی آشتیانی، با پاسخ دادن به تمام سوالات مربیان پیش دبستانی به آن‌ها کمک می‌کند تا برای هدایت و تربیت کودکان آمادگی لازم را به دست آورند.

بدون شک از فعل­‌های اساسی انسان ساختن و بازسازی است. انسان‌ها برای اینکه بامعنا زندگی کنند، نیاز دارند تا همه چیز را از نو بسازند و ساخته‌هایشان را فرو بریزند. مناسب‌­ترین زمان برای آموختن این فعل­‌ها، دوره پیش‌ دبستانی و صد البته پیش از آن است.

کتاب کاربرد نظریه یادگیری ساخت‌ و ساز گرایی در پیش‌ دبستانی (Applying constructivist learning theory in preschool) از چهار فصل تشکیل شده است. فصل نخست این کتاب، به طور کلی انواع نظریه­‌های یادگیری را مورد بررسی قرار می‌دهد. در فصل دوم نظریه­‌های شناخت گرایی، رفتارگرایی، یادگیری مبتنی بر مغز، انسان‌گرایی و ساخت‌ و سازگرایی شرح داده می‌شود.

فصل سوم، شرایط یادگیری و ساخت‌ و سازگرایی، نقش ویگوتسکی در ساخت و سازگرایی اجتماعی و... مورد بحث قرار گرفته است. فصل چهارم یادگیری از طریق همیاری، روشی ساخت‌ و ساز گرا را مورد تحلیل و بررسی قرار می­‌دهد. در فصل پنجم تلاش بر این بوده که در چارچوب تفکرات ویگوتسکی طرز نگاه ساخت‌ و سازگرایانه به گونه‌­ای عملی نشان داده شود.

در بخشی از کتاب کاربرد نظریه یادگیری ساخت‌ و سازگرایی در پیش‌ دبستانی می‌خوانیم:

دیدگاه‌های ساخت‌ و ساز گرایی از پژوهش‌های پیاژه، ویگوتسکی، روان‌شناسان گشتالت، بارتلت و برونر و نیز از فلسفۀ پرورشی جان دیویی سرچشمه می‌گیرند و این‌ها فقط قسمتی از سوابق را شامل می‌شوند. ساخت‌ و سازگرایی یک اصطلاح کلی است که به دامنۀ وسیعی از مسائل جاری وابسته به روان‌شناسی، فلسفه و آموزش مربوط می‌شود (سیف، 1387).

سال‌ها ساخت‌ و سازگرایی اصطلاحی بود که فقط در مجله‌ها وجود داشت و اساساً فلاسفه، معرفت‌شناسان و روان‌شناسان به آن توجه نمی‌کردند. امروزه ساخت‌ و سازگرایی به طور منظم در مجموعه کتاب‌های درسی، روش‌های معلمان، چارچوب‌های برنامۀ درسی، ادبیات اصلاح‌گرایانۀ آموزش‌ و پرورش و مجلات تربیتی نمایان می‌شود. هم‌ اکنون ساخت‌ و سازگرایی وجهه و نامی در آموزش‌ و پرورش دارد (بروکس و بروکس، 1999).

در سال‌های اخیر ساخت‌ و سازگرایی توجه بسیاری را در زمینۀ آموزش، آماده‌سازی محصلان و شکل‌دهی سیاست‌های گوناگون به خود جلب کرده است و در واقع یک چارچوب طبیعی و مثمر ثمر برای آموزش در مقاطع گوناگون تحصیلی در نظر گرفته می‌شود.