کتاب کاربرد هوش‌های چندگانه در کلاس درس

کتاب کاربرد هوش‌های چندگانه در کلاس درس نوشته‌ی محرم آقازاده و افسانه سنه ضمن معرفی تئوری هوش‌های چندگانه، چگونگی تدریس بر پایه قابلیت‌های دانش‌آموزان را به شما نشان می‌دهد.

در طی سال‌های گذشته، نظریۀ هوش‌های چندگانه از طرف مدارس و آموزگارانی که تمایل به ایجاد تغییر داشته‌اند، مورد توجه قرار گرفته است. در حقیقت، بهره‌گیری درست از این عقیده به آنچه آموزگاران از پیش می‌دانستند و انجام می‌دادند، اعتبار می‌بخشد.

معلمانی که از این نظریه استفاده می‌کنند، معتقدند دانش‌آموزان در این روش، یادگیری خود را به نمایش می‌گذارند و به همین خاطر معلمان هم می‌توانند از انواع متنوع تمرین بهره بگیرند. دلیل دیگر مقبولیت این نظریه همخوانی آن با رویکردهای آموزشی فعلی در مدارس است.

نظریۀ هوش‌های چندگانه به معلمان فرصت می‌دهد عقاید خود دربارۀ موفقیت کلاسی را توسعه دهند و بدین صورت هر چه بهتر پاسخگوی نیازهای یادگیری دانش‌آموزان در کلاس درس باشند. به عقیده‌ی کورن ‌هابرو کرچوفسکی تئوری هوش‌های چندگانه کلمات مفیدی دارد که سبب ایجاد زمینه برای تبادل نظر در مدرسه میان آموزگاران و والدین می‌شود.

کاربرد صحیح این نظریه مستلزم فهم دقیق آن است. در واقع نظریۀ هوش‌های چندگانه، نظریۀ یادگیری با یک رویکرد خاص آموزشی نیست؛ چرا که در محیط‌های آموزشی هیچ روشی به عنوان تنها راه حل تجویز و یا معرفی نشده است. بنابراین، استفاده از آن در گرو فهم صحیح همراه با تفکر و تعمق است.

در بخشی از کتاب کاربرد هوش‌های چندگانه در کلاس درس (Applying Multiple intelligences in classroom) می‌خوانیم:

انسان‌ها زمان زیادی را صرف یادگیری و به‌ کار گرفتن انواع سیستم‌های نشانه‌ای می‌کنند. برقراری ارتباطات اولیه هم از طریق همین سیستم‌های نشانه‌ای مثل زبان گفتاری و نوشتاری، و ریاضیاتی مثل معادلات منطقی و ترسیم (جداول و نمودار‌ها) صورت می‌پذیرد. انسان‌ها در طول تاریخ این سیستم‌های نشانه‌ای را به وجود آورده‌اند تا بتوانند اطلاعات متفاوتی را با استفاده از روشی منظم و دقیق رد و بدل کنند. به نظر می‌رسد این سیستم‌های نشانه‌ای بیشتر برای مفاهیمی به ‌وجود آمده‌اند که هوش‌های انسان به آن‌ها حساس هستند.

به‌ عبارت دیگر، این سیستم‌ها به‌ صورت طبیعی وجود نداشته‌اند بلکه انسان‌ها برای تبادل نظام‌مند اطلاعاتی که از نظر فرهنگی معنادار بوده‌اند اقدام به ایجاد این نشانه‌ها کرده‌اند. بنابراین، یک خصوصیت اساسی برای یک هوش قابلیت تبدیل کردن آن به سیستم نشانه‌ای است. برای مثال، در این زمینه می‌توانیم از الفبای موسیقی (نت) نام ببریم.