اولین کتابی که از این نویسنده خوندم، کتاب (نیمه ی ناتمام) بود با یه سبک نگارشی عالی و جدید و داستانی پخته. از این رو بی درنگ کتاب فخرالزمان را خریدم و در نهایت شگفتی، با یک اثر بسیار سطح پایین و واقعا فارغ از محتوا روبرو شدم به نحوی که فکر کردم شاید از دو نویسنده ی متفاوت هستند. داستانی بدون کشش و جذابیت، به شدت سطحی و بدون پیوستگی باورپذیر.
در کل قلم روانی داشتند ولی بنظرم داستان تا رسیدن به مرز پختگی فاصله داشت. بخشهایی از داستان با طمانینه بیش از حد و بخشهای پایانی کتاب با سرعت بالا و گویی از سر رفع تکلیف و صرفا به انتها رساندن داستان روایت شده بود
رمان باید با زبانی عامیانه نوشته بشه نه خیلی کتابی و تقریبا ادارهای. مثلا در دل خود نشاندم رو باید تو قلب خودم جای دادم تایپ میشد. اصلا باهاش رابطه برقرار نکردم