کتاب 10 ثانیه سکوت مفید بین دعوای زناشویی

کتاب 10 ثانیه سکوت مفید بین دعوای زناشویی نوشته بهناز صیامی اوجور، به روابط میان زن و شوهر و اختلافات میان آن‌ها می‌پردازد و برای رفع این تضادها راهکارهایی ارائه می‌دهد.

سکوت دنیای عجیبی است که بسته به اینکه از چه حال و هوایی در شما ایجاد شده می‌تواند تخریب کننده یا شفابخش باشد. اگر سکوت از روی رضایت باشد باعث کم شدن استرس و تنش می‌شود. سکوت و آرامش واقعی، کمک می‌کند تا میان زن و شوهر درک و هم‌دردی بیشتری اتفاق بیفتد و همچنین خلاقیت و بهبود وضعیت روحی و روانی هر دو را فراهم کند.

سعی کنید در طول روز نیم ساعت را به خلوت و سکوت بگذرانید. در این مدت هیچ کاری نکنید. اگر نمی‌توانید به همسرتان حرف خوبی بزنید، پس بهتر است اصلاً حرفی نزنید. غر زدن و انتقاد و شکایت کردن بسیار آسان است اما خوب صحبت کردن دشوار بوده و از هر کسی برنمی‌آید.

همه انسان‌ها دوست دارند با کسی ارتباط داشته باسند که شاد، خوش‌صحبت، مثبت و قابل اعتماد باشد. تلاش کنید در ذهن خودتان همسر یا دیگران را قضاوت نکنید. می‌توانید تمرین کنید که اگر حرف خوبی برای زدن ندارید، چیزی نگویید.

ممکن است در سکوت، فرد در اطراف خود خلأیی احساس کند. آن‌هایی که بیشتر حرف می‌زنند و کمتر گوش می‌کنند باعث کاهش جذابیتشان می‌شوند. اما سکوت و گوش دادن بیشتر و بهتر، در حقیقت شما را همسری عاقل و قابل اطمینان جلوه می‌دهد و این، شرایط را برای صمیمیت و جذابیت بیشتر فراهم می‌کند.

در بخشی از کتاب 10 ثانیه سکوت مفید بین دعوای زناشویی می‌خوانیم:

شرط لازم صحبت ثمربخش، هماهنگی زن و شوهر است؛ به عبارت دیگر، زن و شوهر برای این‌که بتوانند با یکدیگر، ارتباط سازنده‌ای برقرار کنند، باید در مسیر صحبت یکدیگر قرار گیرند؛ زیرا در بسیاری از مواقع، زن و شوهر با آن‌که درباره موضوع واحدی صحبت می‌کنند، اما روش صحبت آن‌ها به قدری متفاوت است که نمی‌توانند ارتباطی خوب با هم داشته باشند. ممکن است زن یا شوهر، قصد تسکین ناراحتی همسر خود را داشته باشند؛ ولی برعکس، بر ناراحتی او بیفزایند.

گاهی اوقات، زن شکایت می‌کند که شوهرش به حرف‌های او گوش نمی‌دهد؛ در حالی که شوهر می‌تواند تمام حرف‌های او را تکرار کند. این مشکل، از تفاوت و اختلاف جنسی ناشی می‌شود؛ به این معنی که زن، هنگام گوش کردن، با ابراز کلماتی مانند راستی، آره، عجب و تکان دادن اجزای صورت یا دست، توجه خود را به طرف مقابل نشان می‌دهد و از همسر خود می‌خواهد رفتاری مشابه داشته باشد و در غیر این صورت، از همسرش عصبانی می‌شود.

قطع صحبت، برای کسی که این کار را انجام می‌دهد، شاید خیلی طبیعی باشد؛ ولی در طرف مقابل، حس نارضایتی و افکار منفی ایجاد می‌کند. قطع صحبت هم مانند سایر عادات مربوط به تکلم، ممکن است بخشی از طرز مکالمه اشخاص باشد و برخلاف برداشت کسی که صحبتش قطع شده، ارتباطی با خودمحوری و مخالفت نداشته باشد. در اینجا نیز زن و مرد، رفتار متفاوتی از خود نشان می‌دهند. مردها بیش از زن‌ها صحبت دیگران را قطع می‌کنند و این رفتار آن‌ها، تنها درباره زن‌ها نیست. قطع صحبت از سوی مردان، الزاماً نشانه بی‌احترامی آن‌ها به شخص مخاطب نیست.