کتاب قابلیتهای پویا و مدیریت استراتژیک نوشته دیوید جی تیس، به برنامهریزی استراتژیک، کارآفرینی و نوآوری در مدیریت میپردازد.
امروزه، توسعه و مدیریت دقیق داراییهای ناملموس یا سرمایههای فکری بهطور روزافزونی در حال شناسایی است، اما درک این نکته که چرا و چگونه این داراییهای ناملموس بسیار حیاتی هستند هنوز مبهم باقی مانده است و در چارچوب سنتی آن قابل ارزیابی نیست.
بنابراین یک چارچوب جدیدی برای تجزیه و تحلیلهای اقتصادی و تجاری مورد نیاز است. چارچوبی که قادر باشد رشد اقتصادی را همانگونه که تحت تسلط محصولات فکری درآمده است مورد تجزیه و تحلیل قرار دهد.
قابلیتهای پویا، قابلیتی فرای صلاحیت و شایستگی است که فرای صلاحیت عملیاتی است و شرکتها را نه تنها به اختراع و نوآوری قادر میسازد بلکه به سوی ابداع سودده نیز سوق میدهد، قابلیتهای پویا به فعالیتهای سطح بالایی ربط دارند که بر توانایی مدیریت اختصاص مییابد تا فرصتها را درک کنند، آنها را غنیمت شمرده، تهدیدها را معین نموده، داراییهای تخصصی و تخصصی شده را در مواجهه با نیازهای رو به تغییر مشتری، یکی نموده و در نهایت تناسب تکاملی و یکپارچه را حفظ و تقویت نمایند. به همین دلیل قابلیتهای پویا به منظور درک و مطلع شدن از مزیت رقابتی پای خود را فراتر از نگرشهای قدیمی میگذارد و نهتنها بر صفات و فرایندهای موردنیاز برای رسیدن به موقعیتی مناسب در یک اکوسیستم مطلوب متمرکز میشود، بلکه برای شرح و تفسیر ملاحظات و نکات جدید استراتژیک و اصول تصمیمگیری مورد نیاز برای اغتنام فرصتها، نهایت تلاش خود را بهکار میگیرد.
دیوید جی تیس (David J Teece) در کتاب قابلیتهای پویا و مدیریت استراتژیک (Dynamic capabilities and strategic management) مباحثی که ذکر شد را در هشت فصل به خوبی مورد بررسی و تحلیل قرار داده است.
خواندن کتاب قابلیتهای پویا و مدیریت استراتژیک به چه کسانی پیشنهاد میشود؟
خواندن این اثر برای صاحبان کسبوکار و مدیران اجرایی ضروری است.
در بخشی از کتاب قابلیتهای پویا و مدیریت استراتژیک میخوانیم:
هدف اصلی چارچوب قابلیتهای پوپا چیزی کمتر از توضیح منابع مزیت رقابتی در طی زمان و فراهم آوردن چارچوبی برای مدیران در خصوص اجتناب از شرایط بدون سود نیست. این شرایط بدون سود، وقتی بهوجود میآیند که همه شرکتهای همگن در بازارهای رقابتی به رقابت میپردازند. یک چارچوب (به مانند یک مدل) از واقعیت گرفته میشود. این چارچوب تلاش میکند تا انواع متغیرهای مربوطه و روابط بین آنها را مشخص کند. یک چارچوب از یک مدل، کاملتر نیست، چرا که گاهی اوقات این چارچوب نوع خاصی از روابط نظری موجود را باور ندارد. بیانیههای اولیه مربوط به چارچوب قابلیتهای پویا را میتوان در کارهای تیس، پیسانو، شوان و تیس و پیسانو پیدا کرد. مطالب گستردهای هم اکنون در خصوص قابلیتهای پویا وجود دارد که میتوان آنها را در یک چارچوب کلی که در این جا ارائه شده است، دستهبندی کرد.
بله



















