نقد، بررسی و نظرات کتاب مزایای منزوی بودن - استیون چباسکی
دلارام کاشانی
۱۴۰۵/۰۱/۲۱
00
چارلی، هولدن مدرنه؟ به نظر من که قطعا جواب این سوال منفیه. لحن داستان خیلی شباهت به ناطور دشت داره ولی چارلی «میخوام همه خوشحال باشن» کجا و هولدن «میخوام سر به تن هیشکی نباشه چون ازشون بدم میاد» کجا؟ ولی در مجموع ریتم داستان بد نیست و همه جور مشکل نوجوون ها رو بیان میکنه ولی هیچ راه حلی براش نمیده. فقط میگه اینجوریه، نوجوون ها اینجوری ان و این مشکلاتشونه، اون ها رو همین طوری بپذیرید و فقط کنارشون باشید تا خودشون راه درست رو پیدا کنن... جای سوال داره این طرز فکر ولی خب دیگه نظر نویسنده ی محترم همینه. شخصیت ها چیز خیلی خاصی ندارن که به یاد بمونن و داستان هم خیلی چیز خاصی برای گفتن نداره و رسما روزمرگی یه نوجوون نسبتا مشکل داره... فکر میکنم دلیل این همه تعریف بررسی هم جنس گرایی از دید نویسنده باشه (من فیلمشو ندیدم ولی احتمالا به خاطر همینم فیلم شده دیگه، نه؟) چون چند سالیه خیلی سعی میکنن ازشون دفاع کنن و پررنگشون کنن. غیر از این من چیز خیلی قابل ذکری ندیدم تو داستان. ناطور دشت کلا یه فاز دیگه است. کاشکی مقایسه نمیکردن این دو تا رو.
در کل کتاب خوب و معقولی هست در به تصویر کشیدن زندگی یک نوجوان، سبک نامهنگاریای که نویسنده برای روایت داستان انتخاب کرده از جذابیتهای این کتاب هست. من اول فیلمش رو دیدم و بعد کتاب رو خوندم، بهنظرم فیلمش بهتر بود، ترجمهی کتاب خوبه و طبعا سانسورهایی اعمال شده اما بهقدری نیست که به داستان کتاب ضربه بزنه. در کل اگر مخاطب ژانر درام تینیجری هستید این کتاب رو بهتون پیشنهاد میکنم و برای کتابهای مشابه بعدی میتونید برید سراغ کتاب سیزده دلیل برای این که یا کتابهای جان گرین مثل در جستوجوی آلاسکا
کتاب خوبیه، ارزش مطالعه داره، ترجمه قابل قبوله و... اما در مورد مقایسه شدن با ناطور دشت خیلی موافق نیستم، هر دو نوجونایی ان که مشکلات خاص خودشونو دارن ولی این دو تا اونقدر با هم فرق دارن که حوصله ندارم بنویسم و اگه خودم هم میبودم حاضر نمیشدم اونجور متن بلندی رو بخونم. در کل ناطور دشت رو خیلی بیشتر ازین کتاب دوست دارم هر چند 8. 5 سال از خوندن ناطور دشت میگذره و بیشتر از چیزی که خوندم چیزی که حس کردم رو به یاد میارم
سانسور شده بعضی قسمتاش اما به نظرم اینجوری قشنگتره. اگه اصلش بود خیلی شبیه سریالای تینیجری میشد و فیلمشم به خاطر همین و حذفیات زیادی که داشت خیلی برام جالب نبود. در کل به نظرم اول کتابو بخونید بعد اگه شد فیلمو ببینید چون شخصیت اصلی درونگراس و بیشتر حرفاشو با خودش میزنه که تو فیلم خیلی جالب نشده.
این کتاب رو قبلا خونده بودم؛ داستان قسمتی از زندگیه یه پسر منزویه با اتفاقاتی که تو زندگی گذشتش رخ داده و تاثیر دوستان جدیدش که باعث اعتماد به نفسش شدن و همینطور کلنجارهایی که یه شخص درونگرا با خودش تو ذهنش داره.. ار ش یک بار خوندن رو داره اتفاقا یه فیلم به همین نام هم هست با بازی اما واتسون 😍
