نظر دلارام کاشانی برای کتاب مزایای منزوی بودن

چارلی، هولدن مدرنه؟ به نظر من که قطعا جواب این سوال منفیه. لحن داستان خیلی شباهت به ناطور دشت داره ولی چارلی «میخوام همه خوشحال باشن» کجا و هولدن «میخوام سر به تن هیشکی نباشه چون ازشون بدم میاد» کجا؟ ولی در مجموع ریتم داستان بد نیست و همه جور مشکل نوجوون ها رو بیان میکنه ولی هیچ راه حلی براش نمیده. فقط میگه اینجوریه، نوجوون ها اینجوری ان و این مشکلاتشونه، اون ها رو همین طوری بپذیرید و فقط کنارشون باشید تا خودشون راه درست رو پیدا کنن... جای سوال داره این طرز فکر ولی خب دیگه نظر نویسنده ی محترم همینه. شخصیت ها چیز خیلی خاصی ندارن که به یاد بمونن و داستان هم خیلی چیز خاصی برای گفتن نداره و رسما روزمرگی یه نوجوون نسبتا مشکل داره... فکر میکنم دلیل این همه تعریف بررسی هم جنس گرایی از دید نویسنده باشه (من فیلمشو ندیدم ولی احتمالا به خاطر همینم فیلم شده دیگه، نه؟) چون چند سالیه خیلی سعی میکنن ازشون دفاع کنن و پررنگشون کنن. غیر از این من چیز خیلی قابل ذکری ندیدم تو داستان. ناطور دشت کلا یه فاز دیگه است. کاشکی مقایسه نمیکردن این دو تا رو.