کتاب حر

کتاب حر مناجات‌نامه‌ای از حمیدرضا عراقی است که با بیانی ساده اما دلنشین به رشته‌ی تحریر درآمده است.

در بخشی از کتاب حر می‌خوانیم:

بارالها! دلم که می‌گیرد، تاوان تمام لحظاتی است که به غیر تو دلبسته‌ام. الهی و ربی من لی غیرک.
بارالها! تو تنها گواه من هستی که همواره حقیقت را گفته‌ام، حتی اگر به زیان من بوده که بوده و هیچوقت حقیقت را فدای مصلحت و آرامش خود و دیگری نکرده‌ام.
بارالها! همه گویند با آب همه چیز زنده می‌شود... اما من تنها با اشک به پیشگاهت زنده شده و زندگی می‌کنم.
بارالها! به من و تمام آنهایی که مرز میان مردن و شهادت را نمی‌دانند، بیاموز که مرز میان مردن و شهادت خون نیست، خود است...
بارالها! توفیقم ده که مانند همه نیندیشم، چراکه وقتی همه مانند یکدیگر می‌اندیشند در واقع کسی نمی‌اندیشد و یا به قول مسیح: از راههایی نروید که روندگان آن بسیارند بلکه از راههایی بروید که روندگان آن کم‌اند.
بارالها! مرا در زمره آنانی که تنها در راحتی و آسایش دینداری می‌کنند قرار مده، که از این دست افراد بسیارند؛ مرا جزو آنانی قرار ده که با مصائب و شداید بر ایمانشان افزوده می‌شود و در مقابل هر طوفانی از هم نمی‌گسلد.