کتاب رحیقت

کتاب رحیقت به قلم پرویز طبسی از فلسفه‌های گوناگون و عرفان‌های مجازی سخن می‌گوید، همچنین به تحلیل و انتقادهایی از مسائل اجتماعی و آموزش و پرورش پرداخته و به حصول نتایج به دست آمده از عملکرد سیاست حکومت‌های اسلامی و غیر اسلامی می‌رسد. در پایان نیز چهل متن از احادیث امامان معصوم و نهج البلاغه و داستان حضرت ذوالقرنین و حضرت خضر را ارائه می‌دهد.

انسان پیوسته باید در اندیشه‌ی خلقت و خالق خود باشد و به کندوکاو مرحله به مرحله‌ی زندگی‌اش بپردازد تا به نتایج رضایت بخشی در زندگی خود برسد و دیگران را نیز از آن نتایج معقول بهرمند سازد. یکی از بهترین روش‌ها برای تکامل معنوی هر فردی فلسفه است، همه‌ی انسان‌ها می‌توانند به فلسفه دست بیابند و اگر راه پرسشگری را ادامه دهند در حد تلاش خود از این اقیانوس بی‌کران استفاده خواهند برد.

قطعا بشر بدون تفکرات فلسفی و عرفانی عمر خود را به پوچی گذرانده و مثل درختی است که نه گلی دارد، نه میوه‌ای. در حقیقت فلسفه از ملزومات زندگی افراد است، بدون آن بشر به هیچ نوع علم و معرفتی دست نخواهد یافت. زندگی بدون فلسفه و عرفان به مفهوم غرق شدن در گمراهی است، اگر جمعیت انسان‌ها بدون آگاهی و معرفت الهی و فلسفه‌ای که به عرفان ختم شود افزایش یابد، بدون تردید بشر با دست خویش لحظه به لحظه نظاره‌گر نابودی نسل خود خواهد بود.

به اعتقاد پرویز طبسی انسان همیشه باید درون فلسفه سیر نماید. باید با فلسفه کار کرد، با فلسفه تفریح کرد، با فلسفه آب خورد، با فلسفه غذا میل کرد، با فلسفه قضاوت کرد، با فلسفه به آسمان نگریست، با فلسفه دین را اجراء کرد و با فلسفه نفس کشید. تنها یک مورد در زندگی نیاز به فلسفه ندارد و آن یک مورد عشق است یا به عبارتی دیگر عشق خودش اصل فلسفه است که در عرفان مستقر شده است.

پرویز طبسی در این کتاب نظیر دیگر آثارش سعی بر این دارد تا به طور کوتاه و با لغات و اصطلاحات ساده به بررسی مبحث فلسفه و عرفان و راه‌های رسیدن به آن‌ها بپردازد. او به افرادی که از فلسفه و عرفان رویگردان هستند پیشنهاد می‌کند تا در هر رشته‌ی تحصیلی و شغلی که فعالیت دارند به فلسفه آن نیز وارد شوند تا لذت حقیقی زندگی را در آن احساس کنند.

در بخشی از کتاب رحیقت می‌خوانیم:

وقتی به صورت معمولی و از روی بی‌میلی وارد فلسفه شویم در اولین قدم و اولین تفکر آن را بیفایده و بی‌ارزش فرض خواهیم نمود ولی وقتی از عمق جان واردش شویم هرگز از آن رویگردان نخواهیم شد و از آن لذت خواهیم برد کسانی که از فلسفه رویگردانند از حقیقت‌ها می‌ترسند و می‌خواهند از همه قید و بند‌هایی که جزو ضرورت‌های اجتماعی و فرهنگشان است فرار کنند و تحمل واقعیت‌های اخلاقی برایشان سخت است.

وقتی بدانیم همه آن فکرهایی که در ما خطور می‌کند وجود دارد علاقه‌مان به فلسفه بیشتر خواهد شد یکی از فلسفه‌هایی که در عامه مردم وجود آن غیر ممکن است "عدم" است و معنی آن را بیشتر مردم نبودن یا نیستی می‌دانند و حتی معتقد‌اند نمی‌شود به آن فکر کرد همان طوری که گفته شد هر آنچه در ذهن انسان بیاید وجود دارد چون اگر وجود نداشت به ذهن هم نمی‌رسید و خوب و بد آن نیز به وسیله خود ما باید کنترل یا اشاعه شود و از روی منطق و عقل به روند اجرا در آید همانند بحثی که گفته شد خدا را که آفریده فکر و پیگیری علت موضوع آن باید منطقی باشد تا پیگیری آن به نتیجه‌ای مطلوب و عامه و خاصه پسند باشد.