بله
کتاب طراحی انسان در گرافیک ژاپنی به قلم پدرام حکیم زاده، ابتدا به معرفی و توضیح مختصری از آیین شینتو پرداخته و سپس طبیعت در هنر مشرق زمین را مورد مطالعه و بررسی قرار می‌دهد.
در بخشی از کتاب طراحی انسان در گرافیک ژاپنی می‌خوانیم:
ذن شکلی از آیین بودایی مهایانه است که تاکید فراوانی بر تفکر لحظه به لحظه و ژرف‌نگری به ماهیت اشیا به وسیله تجربه مستقیم دارد. این مکتب معمولا تعالیم خود را به صورت‌هایی تناقض‌آمیز و فرامنطقی بیان می‌دارد. ذن را می‌توان مراقبه‌ای (مدیتیشنی) ناظر بر چهار لایه شرح داد:
لایه نخست شاهد بودن بر محیط اطراف شامل صداها، بوها، نورها و احساس سرما و گرما است لایه دوم ناظر بودن بر ذهن است. به این معنی که افکار و اندیشه‌ها ستیز نکنیم، از آن‌ها نگریزیم، آن‌ها را نام‌گذاری نکنیم (زشت زیبا) و به خاطر خجالت یا احساس گناه از افکار، آن‌ها را انکار نکنیم.
لایه سوم جسم است که بر تک تک نقاط بدن و وانهادگی و آرامش آن‌ها ناظر باشیم. لایه چهارم تنفس است که طی آن ریتم و آهنگ طبیعی تنفس را شاهد خواهیم بود این نوشته با روش مروری - تحلیلی و با نگرشی نقادانه در صدد بررسی و نقد مکتب ذن بودایی از دیدگاه توحیدی بر آمده و به برخی نقاط ضعف مشترک در مکتب ذن بودایی و سایر مکاتب عرفانی بشری اشاره کرده است، همچنین در این تحقیق، ناکارآمد بودن این نوع مکاتب به چالش کشیده شده است.
این مطالعه نشان می‌دهد که این نوع مکاتب فکری فاقد ساختار فکری منسجم بوده و از آن جا که مبتنی بر آموزه‌های وحیانی نیستند، خطاهای بسیاری دارند.
این مکاتب به دلیل عدم شناخت دقیق حقیقت انسان، روند مدونی برای درمان روح و تعالی انسان ندارند. کمال انسان در رشد تمام ابعاد وجودی او است؛ زیرا انسان دو وجوه است و هیچ حدیثی در او لغو نیست. نه اندیشیدن او لغو است و نه کار و فعالیت اجتماعی او. اگر انسان در صدد دستیابی به کمال مطلوب خویش است، باید به تمام ابعاد وجودی‌اش توجه و به آن‌ها تعادل بخشد و آن‌ها را تربیت کند نه تعطیل.
