کتاب تکثیر تنهایی دربردارندهی سرودههای شیرین امامی در قالب غزل و مثنوی با درون مایهای عاشقانه است.
شیرین امامی در کتاب تکثیر تنهایی با فضایی عاشقانه و صمیمی به بیان توصیفات دلنشین و تازهای میپردازد که با خواندن آنها به آرامش میرسید.
در بخشی از کتاب تکثیر تنهایی میخوانیم:
بر موی من آویختهای عطر تنت را
یک شانه کفایت بکند باختنت را
هرچند ببازم دل و در خویش بمیرم
تابوت زلیخا کنی آن پیرهنت را
هرشب من و این خواب سبک، از تو چه پنهان
رؤیای شب و غرق شدن، در بدنت را
ازچشم تو و قوم نگاهت چه هراسیست؟
وقتی که گرفتم سر و پای وطنت را
باید بنشینی دو سه خط، شعر بخوانی
دردم که دوا شد، بکشی پاد تنت را
آرامش من، کوکترین عشق خیالی
گاهی بزن آن ساز ِتر، ترکمنت را
میراث من، اندوهِ تو شد بعدِ نبودت
از بس که به تاراج کشاندی تو منت را
بله



















