کتاب بازار زعفران

کتاب بازار زعفران نوشته‌ی صابر قهرمانی اصل و سید محمد یزدان پرست، به بررسی مصرف جهانی زعفران، بررسی تحولات بازار، تحلیل سیاست‌های تنظیم در کشورهای منتخب و ایران و در نهایت بسته سیاستی برای ارتقاء تنظیم بازار این محصول می‌پردازد.

زعفران گیاهی ارزشمند است و نقش مهمی در توسعه کشاورزی و اقتصاد روستا به ویژه در مناطقی که فاقد امکانات کشاورزی‌اند، دارد. در حال حاضر کشورهای انگشت شماری در بازاررسانی این محصول در بازار جهانی نقش دارند و این قبیل کشورها، پس از خرید زعفران ایران، با فرآوری محصول، ارزش افزوده زیادی را برای آن ایجاد کرده و به نام خود در بازار جهانی عرضه می‌کنند و این امر در نتیجه عدم شناخت کامل و جامع از بازارهای هدف صادراتی زعفران در ایران است.

زعفران از جمله محصولات کشاورزی است که در طی سال‌های گذشته کمتر از جانب دولت در آن دخالت صورت گرفته است و دخالت‌های انجام شده نیز به طور مستقیم نبوده‌اند، بلکه دولت حمایت‌هایی را در جهت بهبود تولید و فرآوری محصول انجام داده است. بنابراین برخلاف سایر محصولات کشاورزی، دخالت قیمتی در بازار این محصول تا سال 1383 صورت نگرفته است. از این سال به بعد دولت برای حمایت از تولیدکنندگان اقدام به وضع قیمت توافقی در بازار این محصول نمود.

از این رو یکی از چالش‌های اساسی در زمینه زعفران تأثیر قیمت توافقی بر تولید و صادرات این محصول است که از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. بر این اساس موسسه مطالعات و پژوهش‌های بازرگانی در راستای وظایف پژوهشی خود اقدام به بررسی بازار زعفران نموده است.

در بخشی از کتاب بازار زعفران (The saffron Market) می‌خوانیم:

استانداردهای بین‌المللی تقریبا در تمامی زمینه‌ها توسط موسسه استاندارد بین‌المللی که به اختصار به آن ISO می‌گویند، تدوین می‌شود. این موسسه یک اتحادیه بین‌المللی از موسسات استاندارد کشورهای عضو می‌باشد که اجلاس مربوط به استانداردهای بین‌المللی از طریق کمیته‌های فنی برگزار می‌گردد.

اولین استاندارد زعفران به شماره ISO3634 در دسامبر 1978 توسط نمایندگان کشورهای برزیل، بلغارستان، مصر، قبرس، چکسلواکی، اتیوپی، فرانسه، مجارستان، هندوستان، فلسطین، کنیا، لهستان، رومانی، افریقای جنوبی، اسپانیا، تایلند، ترکیه، انگلیس و ایرلند شمالی به تصویب رسید. قابل توجه است که در این فهرست ایران به عنوان بزرگترین تولیدکننده زعفران حضور نداشته است.