کتاب راهسازی به زبان ساده به قلم حسن سپهوند، مفاهیم راهسازی را شرح داده و سپس تمام پارامترهای لازم جهت تعیین مسیر بین دو نقطه را مورد مطالعه و بررسی قرار میدهد.
فرایند طرح و احداث یک مسیر بین دو نقطهی مبداً و مقصد مانند طراحهای عمرانی دیگر، مجموعه عملیات و خدمات مشخصی است که بر اساس مطالعات توجیه فنی و اقتصادی یا اجتماعی توسط دستگاههای اجرایی کشور (طی مدت معین با اعتبار مشخص) برای تحقق اهداف تعیین شده و برنامههای کلان عمرانی کشور، به صورت سرمایهگذاری ثابت اجرا میگردد.
تعیین اعتبار طرحهای احداث راه بین دو نقطه، عموماً توسط بخش دولتی انجام میگیرد. بررسی لزوم سرمایهگذاری توسط دولت جهت احداث یک مسیر بین دو نقطه در قالب مطالعات امکانسنجی اقتصادی و اجتماعی به عبارتی در قالب مطالعات فاز صفر صورت میگیرد. در پایان این مرحله، توجیهپذیر بودن احداث مسیر از دیدگاه اقتصادی و اجتماعی تعیین میگردد.
پس از اتمام مطالعات فاز صفر و تصویب کارفرما جهت احداث مسیر بین دو نقطه در یک منطقه، پروژه وارد فاز یک میشود. در این فاز با توجه به منابع و نقشههای موجود، واریانتهایی (گزینههایی) برای احداث مسیر بین نقاط مبدأ و مقصد تعیین میگردد. ارائهی طرح هندسی مناسب برای پروژه از مراحل اساسی طرح به شمار میرود.
در کتاب راهسازی به زبان ساده (Road construction in plain language) بررسی میشود که طرح هندسی مناسب، طرحی است که از نقاط اجباری مناسب عبور نموده و شرایط بهینهی طراحی مانند شیب طولی مناسب، شعاع قوسهای مجاز، سرعت طرح و شرایط ایمنی و اقتصادی مورد نظر پروژه را فراهم نماید. طرح هندسی در ابتدا با طراحی مسیر مورد نظر در صفحهی افق انجام میگیرد.
بله

















