کتاب اراده بردن (رمز و راز موفقیت در کار و زندگی)

کتاب اراده بردن (رمز و راز موفقیت در کار و زندگی) نوشته برایان تریسی، به شما می‌آموزد که چگونه ترس را کنار بگذارید و به شجاعت رهبری کردن یک گروه دست یابید. کارشناسان در کتاب می‌گویند: این ذهن شماست که باید برای موفقیت و پیروزی آماده شود.

این کتاب با همکاری گروهی از کارشناسان خبره جهان نوشته شده است. برایان تریسی (Brian Tracy) در این کتاب می‌گوید زمان به هر صورت سپری می‌شود. هفته‌ها، ماه‌ها و سال‌های عمر می‌گذرند. تنها سؤالی که باقی می‌ماند این است که «شما می‌خواهید با این زمان چه کار کنید؟»

در کتاب اراده بردن (The Will To Win) کارشناسان و مشاوران موفقیت، از تجربه‌های خود در حین کار با همکارانشان در یک شرکت و یا در زندگی شخصی خود می‌گویند. در این کتاب از شما سؤال می‌شود تا چه مبلغی حاضرید بپردازید که زندگی، تجارت و حرفه‌تان را به سطح بعدی و بالاتر ببرید؟ پاسخ شما به این سؤال چیست؟

برایان تریسی یک نویسنده و سخنران آمریکایی - کانادایی است که شرکت خود را در سال 1984 در شهر ونکوور کانادا تأسیس کرد. این شرکت ارائه‌دهنده خدمات مشاوره‌ای در زمینه فروش، اعتماد به نفس، خلاقیت، رهبری و روانشناسی موفقیت است. او چندین کتاب نیز در همین زمینه‌ها نگاشته، از جمله این کتاب‌ها: فکرت را تغییر بده تا زندگیت تغییر کند، جادوی جهت‌دار کردن زندگی، 21 ویژگی میلیونرهای خودساخته، قورباغه‌ات را قورت بده، مدیر برجسته باشید، همیشه عاشق بمانید، قدرت برنامه‌ریزی، بیشتر حقوق بگیرید، هنر فروش کردن، نقطه تعادل خود را پیدا کنید و ... .

جملات برگزیده کتاب اراده بردن:

- شما دقیقا به همان اندازه که از خود مایه بگذارید و کار کنید عایدى نصیبتان مى‌شود.
- موفق‌ها روزها، ساعت‌ها و حتى ربع ساعت‌هایشان را به دقت زیاد برنامه‌ریزى مى‌کنند.
- هر چه سریع‌تر حرکت کنید کار بیشترى انجام مى‌دهید، بیشتر حقوق مى‌گیرید و احساس موفقیت بیشترى مى‌کنید.
- اگر مى‌خواهید برنده شوید، باید شجاعت رهبرى داشته باشید.
- ترس را رام کنید تا کلید موفقیت را به دست آورید.
- در جنگل به یک دوراهى رسیدم. من راه کم‌گذر را انتخاب کردم و این انتخاب همه تفاوت‌ها را ایجاد کرد.
- به خود ایمان داشته باشید و بدانید که دیگران هم به شما ایمان دارند.

در بخشی از کتاب اراده بردن (رمز و راز موفقیت در کار و زندگی) می‌خوانیم:

اگر مى‌توانستید شرح حال زندگى خود را بنویسید، چه مى‌نوشتید؟ من تصمیم گرفتم که نمى‌توانم تسلیم بشوم و دست بکشم. دوست داشتم زندگى کنم. آمال و آرزوهاى فراوان داشتم. اگر چیز دیگرى نداشتم امیدوارى را داشتم. هنوز زنده بودم و این خودش خیلى حرف بود. غیر از این است؟ سؤالاتى درباره گذشته‌ها مانند «آیا به خاطر آن چیزهایى که مى‌خواهى نمى‌جنگى؟» بر سر روحیه جنگنده من چه آمده بود؟ آن اراده تسخیرناپذیر، میل من براى داشتن یک زندگى سرشار؟ 43 ساله بودم و احساس مى‌کردم که کارم تمام است. کاش مى‌توانستم کمى تکان بخورم و حرکت کنم. بله، من باید کارى صورت مى‌دادم. به عمل و اقدام نیاز داشتم. من فرزندانم را عاشقانه دوست دارم. اغلب مى‌پرسم آیا آن‌ها این را مى‌دانند؟ باید سعى کنم. باید با زندگیم کارى بکنم. اما چه مى‌توانم بکنم؟

وقتى این عبارات را نوشتم، نشستم و امیدوارانه رؤیاهاى اعماق وجودم را یادداشت کردم. آنچه درباره‌اش با شما حرفى نزدم این است که شغل خوبم را از دست داده بودم. کارى که 14 سال آن را انجام داده بودم. بعد به شهر دیگرى اسباب‌کشى کردم و شغل جدیدم موفق از کار درنیامد. اداره کردن فرزندانم برایم دشوار بود. پرداخت اجاره منزل دشوار بود. مادرم به تازگى فوت کرده بود و من به خدایم بى‌اعتقاد شده بودم. در آپارتمان نیمه مفروش احساس تنهایى مى‌کردم. اما در این زمان عباراتى را در دل شنیدم که به من آرامش داد: «ایمان داشته باش و سعى کن در کار فعلى‌ات در بهترین شرایط ظاهر شوى. مى‌توانم به سرعت کسب درآمد کنم و دوباره از نو شروع کنم. بله، دوباره شروع مى‌کنم.»