کتاب تاثیر اقلام تعهدی اختیاری بر محتوای اطلاعاتی سود با بررسی نقش تعدیل کننده کیفیت حسابرسی، به انواع آزمونهای حسابرسی و مراحل آن و مدلهای اندازهگیری و همچنین چگونگی کمیته حسابرسی و اقلام تعهدی میپردازد.
ساختار مالی کشورها تحت تأثیر بازارهای پولی و مالی است. در کشورهای توسعه یافته، بازار سرمایه محورِ تأمین مالی بوده و نظام مالی مبتنی بر اوراق بهادار، بر بازار حاکم است. در مقابل، در کشورهای در حال توسعه بازار پول نقش محوری را بر عهده دارد.
اقلام تعهدی یکی از موضوعات اثرگذار بر اقتصاد کشور است و به این دلیل ایجاد میشود که زمان تحقق و وقوع درآمد و هزینههای شرکت اغلب با زمان دریافت و پرداخت نقدی متفاوت است. اقلام تعهدی تفاوت بین سود تعهدی و سود نقدی حسابداری و تصمیمگیریهای ویژه مدیریت را در بر میگیرد.
در بخشی از کتاب تأثیر اقلام تعهدی اختیاری بر محتوای اطلاعاتی سود با بررسی نقش تعدیلکننده کیفیت حسابرسی میخوانیم:
اعتبار اطلاعات به توانایی حسابرس برای تحت تأثیر قرار دادن موقعیت استفاده کنندگان از اطلاعات صورتهای مالی، مربوط میشود. همانطور که در قسمتهای قبلی بحث شد، دیآنجلو کیفیت حسابرسی را با واژه اعتبار حسابرس تعریف کرده است. او اظهار میدارد که ذینفعان میتوانند از اندازه مؤسسه حسابرسی به عنوان جانشین حسن شهرت حسابرس استفاده نمایند. از آنجا که حسابرسان دارای نام تجاری، ویژگیهای مرتبط عینی بیشتری پیرامون کیفیت (شامل آموزش تخصصی و بازبینیهای دقیقتر) دارند، انتظار میرود ذینفعان، به آنان به عنوان عرضه کننده اعتبار بیشتر صورتهای مالی بنگرند. نظریه رایج در میان بانکداران و پذیرهنویسان این است که حسابرسان دارای نام تجاری، بر اعتبار صورتهای مالی میافزایند و این نظریه از نتایج مطالعات دوپاچ و سیمونیچ حمایت مینماید. برخی از مطالعات کیفیت حسابرسی بیان میکنند که حسابرسان دارای نام تجاری، اطلاعات معتبرتری را ارائه مینمایند. برای مثال، در مطالعات مرتبط با اولین عرضه عمومی سهام، اعتبار اطلاعات اغلب به عنوان توانایی حسابرس برای تحت تأثیر قرار دادن ارزیابی قبلی عدم قطعیت ارزش موضوعات جدید تعریف شده است. فرض میشود حسابرسان دارای نام تجاری، سطح اطمینان اطلاعاتی بیشتری را درباب موضوعات جدید، ارائه مینمایند. مطالعات تجربی که این گمان را آزمودهاند، عموماً از آن حمایت مینمایند.
بله

















