کتاب تو

کتاب تو مجموعه سروده‌های سرشار از احساس شاعر معاصر مریم نقی زاده، در قالب شعر سپید است.

شعر می‌تواند بیان ناگفته‌ها باشد. ناگفته‌هایی که اکثرتان تجربه کرده‌اید و گاهاً این موضوع باعث می‌شود کلمات مانند استخوانی در گلو، تا مدت‌ها باقی بماند.

اوقاتی پیش می‌آید که صحبت کردن برایتان سخت می‌شود و انتظار دارید افراد از رفتارتان متوجه احساستان شوند که اکثراً در این مواقع نتیجه‌ی مطلوبی نمی‌گیرید. در این شرایط است که قلم به کمک می‌آید و می‌تواند ناگفته‌ها را به نوشته‌ها تبدیل کند. این نوشته‌ها گاهی به صورت یادداشتی مختصر، نامه‌ای بلند یا چند جمله‌ی کوتاه هستند.

اما وقتی کلمات حبس شده در سینه، گوش به آهنگ دل می‌دهند و با نت‌های او هم آواز می‌شوند و هماهنگ با ریتم آن کلمه به کلمه‌ی روی خطوط آرام می‌گیرند، شعر متولد می‌شود و تمام ناگفته‌ها را به صورتی موزون و هم آوا با دل شاعر بیان می‌کند.

در بخشی از کتاب تو می‌خوانیم:

دیگر آسمان آبی و رود زلال و پرنده آزاد نیست
دیگر هیچ شانه‌ای تکیه‌گاه و هیچ قلبی آرام نیست
دیگر حتی بهار سبز و تابستان پر حرارت و
پاییز عاشقانه و زمستان زیبا نیست
دیگر حتی خنده‌های کودکانه در کوچه‌ها پیدا نیست
گم شده زندگی در هیاهوی پوچ شهر
کوچ کرده مرغ عشق از قفس تنهایی
دیگر باران هم نغمه‌ای نمی‌خواند
رخت بسته از این شهر آوازه خوان خوش صدا
همه چیز پوشالیست در این شهر تو خالی...