کتاب شنیدنی‌های تاریخی - جلد اول

کتاب شنیدنی‌های تاریخی - جلد اول نوشته‌ی زهرا رحمانی، مشتمل بر داستان‌های کوتاه اخلاقی و پند‌آموزی است که از زبان فارسی به عربی ترجمه شده‌اند.

در بخشی از کتاب شنیدنی‌های تاریخی دو زبانه - جلد اول می‌خوانیم:

عاقبت تنگ نظری

آورده‌اند که پادشاه جوانمرد و بخشنده‌ای به یکی از نزدیکان تنگ‌نظر و بخیل خود گفت: میل دارم هزار درهم به کسی ببخشم، نظر تو چیست؟ گفت: خیلی زیاد است، این مبلغ برای صد نفر کافی است، گفت: اگر نصف آن را عطا کنم چطور؟ گفت: باز هم زیاد است، گفت: ثلث آن را چه می‌گویی؟ گفت هنوز زیاد است، گفت: در ربع چه نظری داری؟ گفت: هنوز هم زیاد است. بالاخره به یک دهم که صد درهم باشد قرار نهادند درحالی‌که پادشاه با خود می‌گفت: بیچاره بدشانس! من می‌خواستم این مبلغ را به تو ببخشم ولی تو خود را محروم کردی و مرا از سخاوت بازداشتی. مرد به زاری افتاد و گفت: ای ملک! اشتباه کردم بیا و از کرم خود مگذر، پادشاه گفت: آدم پستی مثل تو لایق عقوبت است نه قابل عطا، هم به خود ضرر زدی و هم به من. اگر من آن‌قدر به تو می‌بخشیدم آوازه احسان و سخاوتم عالم‌گیر می‌شد و تو بی‌نیاز می‌شدی. حال این صد درهم را بگیر و برو و دیگر در مجلس ما این‌گونه سفلگی و پستی به خرج نده.

عاقِبۀُ البُخْلِ

رُوِیَ أَنَّ مَلِکًا شَهْمًا سَخِیًّا قالَ لِرَجُلٍ بَخیلٍ حَسُودٍ مِنْ حاشِیَتِه: أَوَدُّ أَنْ أَهَبَ أَلْفَ دِرْهَمٍ لأَحَدٍ، فَما رَأیُکَ؟ فَأَجابَهُ البَخِیْلُ: هذا کثیرٌ، یَکْفِی لمئةِ شَخْصٍ، فقالَ المَلِکُ: فَإِنْ وَهَبْتُ نِصْفَهُ؟ فَأَجابَ: کثیرٌ أَیْضًا، فقالَ المَلِکُ: ما رَأیُکَ فی الثُّلثِ؟ فَأَجابَ: کثیرٌ أَیْضًا، فَقالَ: ما رَأیُکَ فِی الرُّبْعِ؟ قالَ: کثیرٌ أیضًا. فَاتَّفَقا أَخیرًا عَلَی العُشْرِ أَیْ مِئَةِ دِرْهَمٍ، وَالمَلِکُ یَقُولُ فیِ قَرارَةِ نَفْسِهِ: أَیُّها المِسْکینُ التَّعِسُ! کُنْتُ أَبْغِی أَنْ أَهَبَ هذا المبلغَ لک بَیْدَ أنَّکَ حَرَمْتَ نَفْسَک، رَدَعْتَنِی عَنِ السَّخاءِ وَالکَرَمِ فَأَخَذَ الرَّجُلُ یَنْدُبُ حَظَّهُ، ثُمَّ قالَ: أَیُّها المَلِکُ، لَقَدْ أَخْطَأْتُ، فَلا تَتَراجَعْ عَنْ کَرَمِکَ، فَرَدَّ المَلِکُ: إِنَّ امْرَءًا وَضِیْعًا مِثْلَک یَسْتَحِقُّ بِالعِقابِ وَلَیْسَ جَدِیْرًا بِالعَطاءِ، لَقَدْ أَسَأْتَ إلیٰ نَفْسِکَ وَإِلیَّ، فَلَوْ وَهَبْتُکَ ذلکَ المِقْدارَ لَذاعَ صِیْتُ کَرَمِی وَسَخائِی، وَسَدَدْتَ أَنْتَ حاجَتَکَ. خُذِ الآنَ هذه المِئَةَ دِرْهَمٍ وَاذْهَبْ بِدِناءَتِکَ عَنِّی وَانْصَرِفْ عَنْ مَجْلِسی.