نقد، بررسی و نظرات کتاب تنهایی پر هیاهو - بهومیل هرابال
یحیی خ
۱۳۹۹/۰۱/۲۸
100
خیلی بیپروا و زیبا به داستان تباه شدن زندگی و جوانی آدمهای خرد جامعه_ یا همان عوام الناس_ تحت سلطه حکومتهای توتالیته و خودکامه قرن بیستم میپردازد. شاید کتاب به نوعی برداشتی سورئال از زندگی خود نویسنده باشد که ارزش دارایی اش_ که همان کتابهایش است_ را فقط خودش میداند درحالی که برای دیگران ارزشی ندارد، اگر میخواهید یک داستان دور از کش و قوس بخوانید و برای دقایقی از دغدغههای زندگی دور باشید کتاب خوبی است
کتابی نیست که هرکسی اون رو بپسنده یا اگه موضوع رو دوست داشته باشه حال سبک نوشتاری اون رو داشته باشه. کسایی که سمفونی مردگان رو دوست داشتن. کسایی که توصیفات اگزیستانسیالیستی داستان گدا اثر غلامحسین ساعدی براشون جذاب بوده از این کتاب هم خوشش میادولی خواندن این اثر علاوه بر اینکه حال روزهای اسفناک یک حکومت کمونیستی را برای من نمایش داد، من رو نسبت به شناخت فرهنگ و سرگذشت مردم چک ترغیب کرد
ترجمه کتاب اصلا خوب نبود. اما خود کتاب زیبا بود. به نظرم موش ها نماد چیزهایی هستند که در تاریکی و حاشیه پنهان می شوند؛ مثل اندیشه های سرکوب شده و فراموش شده. پرس کردن کتاب ها هم نمادی از نابودی اندیشه و فرهنگ است. اما هانتا پیش از پرس کردن کتاب ها آن ها را می خواند؛ دست هایش کتاب ها را نابود می کنند، اما ذهنش اندیشه ی آن ها را نجات می دهد.
روند داستانی تو کل کتاب خیلی کمه می تونه یه جاهایی خسته کننده باشه ولی نحوه تعریف موقعیت ها و دیدگاهی که از اتفاقات اطراف برای شخص اتفاق میوفته خیلی قشنگه کتابی که نشون میده با انقلاب صنعتی چه اتفاقی برای یک کارگر که عاشق کارش بود اومد. جوری تعریف میشه که انگار عشق و روحیه کاری رو از یک کار برای سود بیشتر برداری. یه مقدار ترجمه اش هم خوب نبود.