کتاب نظام آموزشی در آلمان نوشتۀ هادی م عبدی، به بررسی دیدگاه روانشناسان رشد و آرای فلاسفهی تربیتی کشور آلمان میپردازد تا درک روشنتری از نظام آموزشی این کشور داشته باشید.
هر کشوری با توجه به سیاست و اهداف مورد نظر خود از ساختارهای آموزشی متفاوتی برخوردار هستند. بنابراین تلاش بر این است که نظام آموزشی کشورهای مختلف با دگرگونیهای اجتماعی و توسعه فرهنگ متناسب با قرن بیست و یکم همسو گردد.
با توجه به مطالب گفته شده، آموزش و پرورش در آلمان در برنامهریزی و آیندهنگری دارای یکی از پیشرفتهترین و متنوعترین نظامهای آموزشی میباشد.
در بخشی از کتاب نظام آموزشی در آلمان (Educational System in Germany) میخوانیم:
اگزیستانسیالیستها عقیده دارند که فلسفهی آنها فلسفهای است که در آن افراد سهیم هستند. ما احساسات خود را ابراز میکنیم و افکار را به زندگی خودمان ربط میدهیم. در نتیجه، در تعلیم و تربیت اگزیستانسیالیسم تأکید بر مباحث اصحاب مدرسه نیست بلکه بر خلاقیت است. به این معنا که انسان میتواند افکاری مربوط به نیازها و مصالح شخصی ابداع کند. (اوزمن و کراور ترجمه متقی فر و همکاران، 1379)
اینکه انسان چه میشود، مسئولیت با خود اوست. او یا خود، خود را میسازد یا آن که به یک معنی اجازه میدهد تا به وسیله دیگران ساخته شود. وی آنچه را خواهد شد انتخاب میکند یا به عبارتی دیگر اجازه میدهد که آن را دیگران برای او انتخاب کنند. اما در هر یک از دو مورد، اوست که دست به انتخاب میزند. زیرا رضایت انتخابی مطرود نیست، بلکه گزینشی ضعیف است. رضایت عبارت است از دوری بیفایده از آزادی. انسانی که به وسیله دیگران ساخته شده است، بازساندۀ خویشتن است؛ زیرا اینکه از او چه بسازند برگزیده خود اوست. (نلر، ترجمه بازرگان دیلمقانی،1379)
به دانشآموزان میبایست به میزان قابل ملاحظهای آزادی داد تا بتوانند تواناییهایی را که در خود میبینند؛ با امکانات درسی سازمان داده و ترکیب کنند و بین شیوههای عملکرد خود و بهترین راه زندگی عمومی تلفیق ایجاد کنند. (اوزمن و کراور ترجمه متقی فر و همکاران 1379)
بله


















و ارزش وقت گذاشتن دارد