کتاب زندانی بیگناه

کتاب زندانی بیگناه نوشتۀ منیژه صالحی شهرستانی، زندگی حوا و نوزادش که در زندان زنان به دنیا می‌آورد را در قالب نمایشنامه روایت می‌کند.

در بخشی از کتاب زندانی بیگناه می‌خوانیم:

فاطمه صورت خود را به طرف سمیه می‌چرخاند: چی میگه این دیوونه؟
سمیه حوا را کمی از فاطمه جدا می‌کند و می‌گوید: بچه‌اش نیست تو نمیدونی کجاست؟
فاطمه: همین؟ فکر کردم چی شده حالا، من از کجا بدونم، ببین کجا رفته.
بعد در حالیکه می‌خواهد دوباره به تختش برود حوا به او حمله‌ور می‌شود: اون بچه چطوری میتونه رفته باشه؟ بچه‌مو چیکارش کردی لعنتی؟
فاطمه با او درگیر می‌شود و در حالیکه سمیه آن‌ها را جدا می‌کند فاطمه می‌گوید: هوووی تو اینقدر وحشی بودی من نمی‌دونستم؟ اصلا بهتر که گم شده آسایش نداشتیم از دست ورور‌هاش.
حوا: بچه‌ام رو بده
فاطمه: من ندارم دیوونه چرا نمی‌فهمی
در همان موقع ناگهان صدای گریه بلند می‌شود حوا دست از بحث با فاطمه بر می‌دارد فاطمه او را هل می‌دهد حوا به زمین می‌افتد اما بلافاصله از جا بلند می‌شود و به دنبال صدا از بند خارج می‌شود سمیه نیز به دنبالش.
حوا در راهرو می‌دود و سمیه پشت سر حوا وارد بندی می‌شود که صدای کودک می‌آید زنی گوشه اتاق پشت به تصویر، رو به روی دیوار نشسته. حوا پای کودک را می‌بیند که زن در آغوش گرفته و سعی می‌کند بچه را آرام کند حوا آرام نزدیک می‌شود: آرتینم
زن با دلهره به طرف صدا سر می‌چرخاند با دیدن حوا کودک را محکم به خودش می‌چسباند.