کتاب لحظه‌های دلواپسی

معصومه البرزی در کتاب لحظه‌های دلواپسی، داستان عشق، زندگی، محبت، صبر، اقتدار، تصمیم و شوق را روایت می‌کند.

در بخشی از کتاب لحظه‌های دلواپسی می‌خوانیم:

به نظرتون کمی غیرعادی نیست اینکه یک دفعه دلش هوای جایی کرده؟ خب آدم زنده ناخوش میشه این که عجیب نیست حتماً می‌خواد در مورد خواستگار جدیدش با خان‌عمو مشورت کنه و عیادت از برادرش بهونه کرده تا شماها متوجه نشید. عروس خانم از روی شماها خجالت کشیده به خونه برادرش پناه برده.

- آوا نشنوم عمه خانم رو مسخره کنی‌ها. تو برای هر چیزی یه داستانی می‌سازی. عمه خان اگر قصد ازدواج مجدد داشت تا این سن نمی‌ایستاد که تو دستش بیاندازی. در ضمن هر آدمی حق انتخاب داره که خودش واسه زندگیش تصمیم بگیره و یک موضوع مهم‌تر اینکه عمه خانم برای مهمانی دو یا چند روزه به خونه عمو حشمت نرفته با صلاح‌دید ایشون می‌خواد تا هرموقع که خودشون مایل بودن اونجا زندگی کنن. خان‌عمو هم راننده‌شو فرستاد تا وسایل عمه خانم رو ببره. ما هم هر وقت که بخوایم می‌تونیم بریم دیدنشون و یا ایشون بیاد اینجا.

- چرا منو از این خبر به این مهمی باید بی‌خبر باشم؟ چرا به من نگفتین؟ حداقل بیدارم می‌کردین تا خداحافظی کنم. نباید شماها موافقت می‌کردین تازه داشتم احساس می‌کردم که یه مادربزرگ خوب و مهربون توی خونه‌مون داریم. حالا تکلیف این پیرمرد بیچاره چی میشه؟ اگر چند روزی عمه خانم رو نبینه دق می‌کنه سراغش رو از من گرفت چی باید بهش بگم؟ چطوری بگم که عروس خانم متواری شده و رفته خونه برادرش؟

زری خنده‌کنان گفت: «آوا خانم می‌خوای آدرس خونه رو برای این بنده خدا بنویسی بدم به دست میرزا تا براش ببره کار ثواب که فکر کردن نداره.»

- نمی‌خواد شما دو تا مغز متفکر کاری بکنید عمه خانم به هیچ کس جز اون خدا بیامرز فکر نمی‌کنه.