کتاب بوی خوش عشق

کتاب بوی خوش عشق، حکایت زندگی شخصی نیازی کلوش نویسنده ترک است که علاقه عمیقی به ایران، ادبیات و فرهنگ آن دارد. او با زبانی لطیف و زنانه ماجرا را روایت می‌کند.

دنیایی که در کتاب بوی خوش خلق شده آدمی را به آلیس در سرزمین عجایب می‌برد، انگار با داشته‌های ذهنی کودکی‌اش، امروزه می‌خواهد دنیایی بسازد، به همان اندازه زیبا و آنقدر به دنیایش ایمان دارد که هنوز کتابش در مملکتش چاپ نشده، برای ترجمه و چاپش در ایران پافشاری دارد؛ و می‌گوید که دنیای مرا آنجا، می‌فهمند و من دیده خواهم شد.

نیازی کلوش (Niyazi Koluş) در کتاب بوی خوش عشق آورده است: کسی است که زندگی را دوست دارد، حس خوشبختی را در درون خود پیدا می‌کند و پیوسته در رؤیای خودم گام برمی‌دارد، بس که در رؤیای خویش خوش است، با دنیای بیرون کاری ندارد. چشمانش چشم از آسمان برنمی‌دارد، همیشه کنجکاو آن چیزیست که در پشت ابرها و ستاره‌ها نهان شده است.

نکته‌ای که در این کتاب قابل توجه است، ارتباطی است که مترجم با حفظ فضای ‌ذهنی نویسنده هنگام روایت داستان دارد که با همان فضای ذهنی منتقل کننده‌ی اطلاعاتی راجع به ایران و ادبیات ایران به نویسنده است.

در بخشی از کتاب بوی خوش عشق می‌خوانیم:

آقای عثمان مانند پادشاه‌ها به سربازهایش گفت که دخترش را صدا بزنند. من خیلی تعجب کردم، یعنی دخترش کی می‌تواند باشد. شروع کردم، در دلم هوای کسی را که فکر می‌کردم، حس کنم. بله قلبم هم با من هم‌صدا بود. کسی که داشت، می‌آمد از فصل‌ها غیر از بهار نبود.

در چشم‌های او غرق شدم. قلبم تندتند می‌زد. خوشبختی با همۀ ابعادش همۀ وجودم را گرفت. لرزش لب‌هایم از خوشحالی به گوش‌هایم سرایت کرد. او وقتی من را دید، خوشحال شد، درست مثل زن‌هایی که کسی را دوستش دارند می‌بینند، از آمدن من خوشحال شده بود. خیلی کم مانده بود، به او برسم؛ ولی ترسی در دلم بود که مبادا از دستش بدهم.

نگران بودم، من را چه‌جوری می‌خواهند، امتحان کنند. اگر نتوانم از امتحان بیرون بیایم؟ بهار با من ازدواج خواهد کرد؟ سؤالات ذهنم را پر کرده بود که آقای عثمان با صداکردن من، من را به خودم آورد. به بهار نگاه کردم، پیش پدرش مثل یک خانم منتظر ایستاده بود. یک‌جوری که کسی نبیند، به من نگاه می‌کرد.

فرزندم تو و دخترم همدیگر را دیده‌اید و می‌خواهید ازدواج کنید. ما هم مشکلی نداریم. تا حالا تحت مراقبت من بود، حالا به بعد زیر نظر تو قرار می‌گیرد. همه چی از این به بعد تحت کنترل تو قرار می‌گیرد. همۀ معادن بیرون جنگل، این سرا همه تحت اختیار تو قرار می‌گیرد.

پس آن معادن طلا مال آقای عثمان بود. پس از فروتنی می‌گفت که این‌ها مال ما نیست، تحت کنترل ماست.
قربان تشکر می‌کنم!
نمی‌دانستم باید چه بگویم.