کتاب گزیده‌ای از داستان‌های شاهنامه؛ کک کوهزاد (جلد ششم)

امیرحسین علیقلی و مهدی شفیعی در کتاب گزیده‌ای از داستان‌های شاهنامه؛ کک کوهزاد (جلد ششم)، سه داستان مشهور و جذاب «جمشید و ضحاک»، «کک کوهزاد» و «برزو» فردوسی را به زبانی ساده روایت می‌کنند.

این کتاب در قالب گزیده‌‌ای از شاهنامه‌ی حکیم ابوالقاسم فردوسی در قالب نثر، جهت مطالعه‌ی آسان علاقمندان شعر و ادب پارسی گردآوری شده است، تا هم زمینه‌ی خواندن کل اثر بدیع فردوسی کبیر را فراهم کند و هم مهم‌ترین قسمت‌های شاهنامه را در مجموعه‌ای جداگانه در اختیار دوستداران آن شاهکار قرار دهد. داستان‌ها به تقدم‌شان در کتاب اصلی آمده است تا پس از ارائه‌ی مجموعه‌ی کامل، از نظر ترتیب زمانی وقایع، مشکلی به وجود نیاید.

شاهنامه نگهبان راستین سنت‌های ملی و شناسنامه‌ی قوم ایرانی است و می‌توان گفت بدون وجود این اثر بزرگ بسیاری از عناصر مثبت فرهنگ آبا و اجدادی ما در طوفان حوادث تاریخی از بین می‌رفت. شاهنامه روایتی از نبرد خوبی و بدی است و پهلوانان، جنگجویان این نبرد دائمی در جهان روزگار می‌گذرانند. دیدگاه فردوسی و اندیشه‌ی حاکم بر شاهنامه همیشه طرفدار خوبی‌ها در برا‌بر ستم و تباهی است.

در بخشی از کتاب گزیده‌ای از داستان‌های شاهنامه؛ کک کوهزاد (جلد ششم) می‌خوانیم:

مادر برزو پس از رسیدن به پایتخت، به دربار کیخسرو رسید و روزها به گرد آن گشت، در حالی که حیران بود و نمی‌دانست که چه باید بکند. روزی، مادر برزو، حیران و آشفته بر در بارگاه پادشاه ایستاده بود که ناگهان رستم با شوکتی فراوان و دستی بسته، از راه رسید و زن اندوهگین، مشاهده‌اش نمود. زن از کسی جویای نام و نشان رستم شد و علت بستن دستش را پرسید. پس شنید که آن مرد، جهان پهلوان رستم دستان است و برزو باعث آسیب دیدن دست و شانه‌ی او شده است و اینک، به درخواست کیخسرو، مهمان بارگاه اوست و تا زمان بهبودی، نزد وی می‌ماند. مادر برزو شنید که فرزندش به فرامرز سپرده و به زندان برده شده است.

زن گم‌کرده فرزند، به سوی سیستان حرکت کرد و پس از رسیدن به آنجا، به بازار گوهرفروشان که در نزدیکی ایوان رستم بود، رفت و چند گوهر را به بهرام گوهرفروش نشان داد و به او گفت که یا این‌ها را خود بخر یا برایم بفروششان. گوهرفروش از مادر برزو که شهرو نام داشت پرسید که این گوهرها از آن کیست؟ شهرو به بهرام گفت که این جواهرات از آن شوهرم بود که در آمل غرق گشت و مرد. بهرام جواهرات مادر برزو را خرید و به او گفت که اگر باز هم گوهر داری، برایم بیاور. دو ماه از اقامت شهرو در سیستان گذشت، در حالی که او هر روز به گذشتن از حصار زندان برزو فکر می‌کرد، ولی راهی نمی‌یافت. زندان برزو در ارگی بود که بهرام نیز در آن خانه داشت.