کتاب آنارشی (خصوصی‌سازی امنیت در پسابحران در نظام بین‌الملل)

کتاب آنارشی (خصوصی‌سازی امنیت در پسابحران در نظام بین‌الملل) نوشتۀ محمد کلاته ‌عربی، به چگونگی نقش حافظان صلح در اجرای آن و عملیات‌هایی که قادر به تأثیرگذاری بر توسعۀ امنیت است، می‌پردازد.

حفظ صلح مداخله و خصوصی‌سازی به طور فزاینده‌ای موضوعات مهمی شده‌اند که با یکدیگر مرتبط هستند. فعالان، از سازمان ملل تا سازمان‌های منطقه‌ای مانند اتحادیه آفریقا، دست به عملیات‌های حفظ صلح زده‌اند که اغلب طولانی مدت است.

این کتاب نگاهی اجمالی به تاریخ و مسیرهای اصلی حفظ صلح بین‌المللی می‌اندازد. سپس طرحی کلی از مباحث کلیدی پیرامون اقتصاد سیاسی حافظ صلح را ارائه می‌دهد. همچنین به بررسی حرکت به سمت مداخله‌گری منطقه ای، راه حل‌های حفظ صلح و امنیت منطقه‌ای و ارایۀ منافع در این رویه، مانند امکان درک بهتر و دقیق‌تر از درگیری‌های خاص می‌پردازد. همچنین مشکلات مرتبط با توانایی، بی‌طرفی و وراثت را در صلح نیز مورد بررسی قرار می‌دهد.

در بخشی از کتاب آنارشی (خصوصی‌سازی امنیت در پسابحران در نظام بین‌الملل) می‌خوانیم:

کمک‌رسانی به اجرای توافقات صلح، نقشی است مرتبط با حافظان صلح سازمان. فروپاشی امپراطوری‌های استعماری در سراسر آفریقا باعث بروز استقلال بسیاری از کشورهای گوناگون شد. در طول جنگ سرد، گروه‌هایی که برای کنترل این کشورها دست به رقابت زدند اغلب از حمایت‌های جماهیر شوروی و ایالات متحده آمریکا بهره مند بودند. جنگ‌های به اصطلاح نیابتی و یا وکالتی در برخی از کشورها پس از پایان جنگ سرد نیز ادامه یافت.

در طول دورۀ استعماری و در متن جنگ سرد، توانایی سازمان ملل برای مداخله در این درگیری‌ها جهت موافقت هر پنج عضو دائم شورای امنیت که البته جماهیر شوروی و ایالات متحده آمریکا را نیز دربرداشت، به شدت مختل شد. پس از پایان جنگ سرد و شکسته شدن این بن بست توافقی، نقشی به مراتب فعال تر برای سازمان ملل پیش بینی شد. هنگامی که حامیان جنگ سرد عقب نشستند و اعطاء کنندگان مالی بر کشورهای درحال توسعه برای دموکراسی سازی فشار وارد کردند، برخی از این درگیری‌های طولانی از طریق توافقات صلح پایان پذیرفت.