کتاب ده دقیقه ده ماه ده سال: شیوهای جدید برای تصمیمگیری درست اثر سوزی ولش، به بررسی عواقب تصمیمگیری در چارچوبهای زمانی متفاوت میپردازد.
در هر انتخابی، در هر تصمیمگیری، 10 - 10 - 10 به کمکت میآید! همه ما میخواهیم زندگیمان را بر اساس اراده خودمان بسازیم. ولی در دنیای پرشتاب امروزی، در برابر انبوهی از اطلاعات، اولویتها و گزینههای گیج کننده، خیلی راحت تسلیم امیال، فشارها و مصلحتها میشویم.
آیا تصمیمهایی که میگیریم، درست هستند؟ یا اینکه صرفا تسلیم خواستههای آنی خود میشویم؟ 10 - 10 - 10 به عنوان شیوهای جدید در تصمیمگیری، وسیلهای است برای نجات زندگی فردی، زناشویی و کاری. این شیوه روشن و شفاف است: وقتی بر سر دو راهی قرار میگیری، تنها کاری که در شروع باید بکنی، پرسیدن این سه سؤال است: تأثیر تصمیم من در 10 دقیقه چه خواهد بود؟ در 10 ماه چطور؟ در 10 سال چه؟ به نظر ساده میآید، نه؟ ولی چنین نیست.
کتاب ده دقیقه ده ماه ده سال(10minutes 10 months 10 years) تصمیمآگاهانه هدفمند و قاطع را یکی از ابزارهای مدیریت زندگی میداند و چگونگی حل چالشهای شغلی، نحوه تربیت فرزند، عوامل خوشبختی، رموز عشق، چگونگی فرآیند ذهنی و… را در قالب شیوه 10 - 10 - 10 توضیح میدهد.
سوزی ولش (Suzy Welch) با تعریف حکایتهای آموزنده از زندگی خود و تعداد زیادی از کاربران روش 10 - 10 - 10 را نشان میدهد که چگونه بررسی عواقب تصمیمگیری در زمانهای مختلف باعث شناسایی عمیقترین هدف و ارزشهای فرد میشود و او را در تصمیمگیری صحیح و مناسب یاری میدهد.
در بخشی از کتاب ده دقیقه ده ماه ده سال میخوانید:
آه از دوستی! نیازِ مهم، شکننده و اختیاریِ زندگی ما. رالف والدو امرسون درست گفته است: «دوست خوب، شاهکار طبیعت است، نایاب و شگفتانگیز». بیل ویتِرز، ترانهسرایی که شاید چندان برایت آشنا نباشد هم، همین را گفته است: همهی ما به کسی احتیاج داریم که به او تکیه کنیم.
البته بعضی از دوستیها به طور طبیعی به انتهای خود میرسند، مثل دوستی آنجلا و ربکا. بعضی دیگر بدون هیچ تغییری ادامه مییابند، مثل جک و دوستان دوران دبیرستانش. ولی تقریبا در تمام زندگیها، دوستیهای معناداری هستند که به یک دو راهی میرسند و ما باید در آن لحظه تصمیم بگیریم که تنها ادامه بدهیم یا با هم.
در این نقاط عطف است که ۱۰ - ۱۰ - ۱۰ به ما کمک میکند ببینیم ارزشهای پایهای دوستیمان چطور تغییر کردهاند و (به همان اندازه مهم)، آیا میتوانیم و میخواهیم بر این تغییرات غلبه کنیم یا نه. به محض اینکه نوشتنم را تمام کنم، میخواهم به سو زنگ بزنم. سؤالی دارم که باید از او بپرسم. و من میدانم که او هم همین سؤال را از من دارد.
بله
























