کتاب یک شماره

با کتاب یک شماره می‌توان کریل چرچیل را در جایگاه برترین نمایشنامه‌نویس قرن بیست و یکم نشاند. داستانی که در دنیای حقیقی اتفاق افتاده و شبیه‌سازی انسان‌ها را ممکن کرده است.

چرچیل در این نمایشنامه نیز، به پیروی از سبک همیشگی خود، به جستجو در اعماق وجود و حیات انسان رفته... پرسش‌هایی به غایت زیبا و هولناک طرح شده که تقریبا هیچ پاسخی بر آن‌ها نیست و شاید به همین علت است که باید آن‌ها را دائم پرسید.

برنارد که مردی سی‌ و پنج‌ ساله است، در هنگام صحبت کردن با پدرش در می‌یابد که تنها فرزند پدرش نیست و یکی از سه فرزندی است که شبیه‌‌سازی شده‌ است. پدرش توضیح می‌دهد، بعد از اینکه پسر اولش فوت می‌کند، تصمیم می‌گیرد تا از طریق آزمایش‌های شبیه‌سازی ژنتیکی، دوباره پسرش را به دنیا برگرداند؛ اما پزشکان بدون اینکه از او اجازه بگیرند، چندین انسان دیگر هم ساخته‌اند. حالا برنارد حقیقت را می‌داند و بسیار خشمگین است. در نتیجه تصمیم می‌گیرد که باقیِ نسخه‌های شبیه خودش را نابود کند...

نمایش‌نامه نوشته شده در کتاب یک شماره (a number)، نخستین بار در سال 2002 با بازی مایکل گمبون و دنیل کرگ در سالن رویال کورت تیه‌تر لندن به کارگردانی استیفن دالدری اجرا شد و مورد استقبال منتقدان بریتانیایی قرار گرفت.

کریل چرچیل (Caryl Churchill) بانوی نویسنده منتقد و مستقل انگلیسی که در سال ۱۹۳۸ به دنیا آمده و به دلیل سبک خاص نئورئالیستی نمایشنامه‌هایش و نیز انتقاد صریح و بی‌پروا از قدرت زبانزد است. او در طول حیات ادبی‌اش جوایز و افتخارات زیادی را به دست آورد. از جمله؛ جایزه ادبی ساندی تایمز ۱۹۵۸، جایزه ریچارد هیلاری ۱۹۶۱، جایزه معتبر «اوبی» سال‌های ۱۹۸۱ و ۱۹۸۲ و ۱۹۸۷، جایزه سوزان اسمیت بلکبرن در سال‌های ۱۹۸۳ و ۱۹۸۴ و ۱۹۸۷، جایزۀ لارنس اولیویه سال ۱۹۸۸.

در بخشی از کتاب یک شماره می‌خوانیم:

سالتر اون دوتا توی تصادف کشته شدند.
ب2 مادرم و اون...
سالتر تصادف.
ب2 کی؟ بچه‌هه چند سالش بود؟ اون‌ وقت...
سالتر چهار سالش بود. چهار سال.
ب2 اون‌ وقت تو خواستی یکجوری زنده‌اش کنی.
سالتر آره.
ب2 این یعنی من تکرار اونم.
سالتر نه، تو تویی چون همینی که هستی، آخه من هم یکی مثل همون می‌خواستم چون انگاری برای من از همه بهتر بود.
ب2 ولی شاید یه بچه دیگه بهتر می‌شد...
سالتر نه، من عین همون رو می‌خواستم.
ب2 ولی من که اون نیستم.
سالتر نه، تو همونی شدی که من می‌خواستم.
ب2 ولی می‌شد که من یکجور دیگه‌ای از آب دربیام.
سالتر چطوری آخه؟ مگه اینکه بچه دیگه‌ای غیر از تو می‌داشتم، که دیگه تو نبود. تو اینی.
ب2 من اون اصلیه نیستم، من کپی‌ام.
سالتر تو تکی.