کتاب زنان باهوش آخرش پولدار می‌شوند

کتاب زنان باهوش آخرش پولدار می‌شوند اثر دیوید باخ، راهنمای هر زنی برای برنامه‌ریزی مالی سنجیده، پس‌انداز عاقلانه، سرمایه‌گذاری عاقلانه و رسیدن به امنیت مالی به منظور داشتن فردایی مطمئن است.

این کتاب، یک نقشۀ راه مالی است که به خانم‌ها نشان خواهد داد چطور از جایی که در حال حاضر هستند، به جایی که می‌خواهند باشند برسند. خبر خوب این است که زنان در استفاده کردن از نقشۀ راه خیلی خوبند. بی‌شک از بیشتر مردها در این کار بهترند! مردها عموما ترجیح می‌دهند بی‌هدف برانند و به امید یافتن علامت راهنمای آشنایی باشند، تا این که اعتراف کنند گم شده‌اند و از کسی مسیر درست را بپرسند.

دیوید باخ (David Bach)، مشاور مالی صاحب نام، در کتاب زنان باهوش آخرش پولدار می‌شوند، به زنان، از هر سن و قشری، نشان می‌دهد چطور سرنوشت مالی خود را در دست بگیرند تا هم خوب زندگی کنند و هم با خیال راحت بازنشسته شوند. چه درآمدت به سختی کفاف مخارج ماهانه‌ات را می‌دهد، و چه ارث کلانی نصیبت شده باشد، فرقی ندارد.

برنامه‌ی نه مرحله‌ای دیوید باخ، ابزار لازم را برای هم‌سو کردن پول با ارزش‌ها، عاقلانه خرج کردن و ساختن آینده‌ای مطمئن در اختیار می‌گذارد. به علاوه، کتاب زنان باهوش آخرش پولدار می‌شوند (Smart women finish rich) که بیش از صدها هزار نسخه از آن در سرتاسر دنیا به فروش رفته است توصیه‌های ارزشمندی در مورد سرمایه‌گذاری، نکات مفیدی در مورد نحوه‌ی آموزش مسائل مالی به فرزندان و روش‌های جدیدی برای خلق ثروت بیشتر را ارائه می‌دهد.

در بخشی از کتاب زنان باهوش آخرش پولدار می‌شوند می‌خوانید:

نوشتن جمله‌ای مثل این هم فایده‌ای ندارد: «می‌خواهم تا سال 2020 پولدار بشوم.» به هیچ دردی نمی‌خورد. چیزی که باید روی کاغذ بیاوری باید به مراتب مشخص‌تر باشد چیزی مثل این: «در 36 ماه آینده، هر ماه 10 درصد از درآمد ناخالصم را کنار می‌گذارم، و در انتهای این مدت حداقل 48 هزار دلار در سرمایه گذاری‌ای که معاف از مالیات باشد به کار خواهم انداخت.» (در «قدم پنجم» توضیح خواهم داد که این سرمایه گذاری‌های معاف از مالیات چه هستند). به همین ترتیب، نباید بنویسی: «دیگر بدهی نخواهم داشت». در عوض، باید چیزی مثل این بنویسی: «در عرض 12 ماه آینده تمام خریدهایم را نقدی انجام خواهم داد تا زمانی که بدهی خریدهای نسیه‌ام به صفر برسد، و هرگز بیشتر از 100 دلار بابت چیزی نمی‌دهم، مگر این که قبل از خریدنش از مغازه بیرون بیایم و 48 ساعت به خودم وقت بدهم تا ببینم آیا واقعا به چنین چیزی نیاز دارم یا نه.»