کتاب فرهنگ اقوام اثر فاروق صفیزاده، به بررسی زبان، آدابورسوم، موقعیت جغرافیایی، نژادها، هویت، جایگاه خانواده و نقش زن در تمام اقوام ایرانی پرداخته است.
فاروق صفیزاده ابتدا به تعریف قوم ایرانی پرداخته و در ادامه مردمان ایرانی را از نظر زبان، دین و گویش بررسی کرده است. او همچنین اقوام و نژادهای ایرانی: آشوریان، آذریها، اعراب، کردها، لرها، بلوچها و ... را معرفی کرده است. جایگاه اقوام در نظام اجتماعی کل، هویت فرهنگی ایرانیان، فرهنگ تودهای، فولکلور در ایران، هویت ملی و قومی، جایگاه اجتماعی زن در جهان، ترکمنها و مردم لر برخی از محورهای اصلی مورد بحث در این کتاب فرهنگ اقوام هستند.
در بخشی از کتاب فرهنگ اقوام میخوانیم:
دانشمندان متعقد هستند که گروهی به نام زبانهای ایرانی (آریایی) شامل زبانهای دری (دری یک گونه از پارسی است که پارسی در واقع معنی ایرانیتباران در دوران اسلامی میداده است و نه گروهی خاص چنان که خواهیم دید) و لکی و لری و لاری و گیلکی و تالشی و سورانی و بختیاری و کرمانجی و زازایی و کلهری و بلوچی و هورامی و جافی و زبانهای مرکزی (خوانساری و گلپایگانی و انارکی و سیوندی غیره) همه جزو زبانهای خانواده ایرانی هستند. دورهی میانه این زبانها همان پارثی و پهلوی ساسانی و سکایی و سغدی و خوارزمی میباشد و از دورهی باستان ما مادی و سکایی باستان و پارسی باستان و اوستا را داریم.
بله





















