کتاب لرزان و لغزان چون ژله

کتاب لرزان و لغزان چون ژله اثر اسماعیل شفیعی سروستانی، زندگی کج دار انسان‌ها در عصر غیبت و سبک زندگی بشر در این دوره از تاریخ را مورد بررسی قرار می‌دهد و همچنین به بیان نکاتی برای زندگی سالم در عصر غیبت تا رسیدن به واقعه شریف ظهور اشاره می‌کند.

لرزان و لغزان چون ژله مدخلی برای گفت‌وگو از موقعیت و وضعیت انسان امروز. همو که در وضعیتی تعلیقی، جایی میان آسمان و زمین سیر می‌کند، بی‌آنکه آرامش، استواری در نظر، عمل و قوام دریافت‌ها را به تجربه نشسته باشد؛ در حالی که بیش از همه اعصار و قرون، سرمایه‌های آشکار و نهان خدادادی را در کار وارد ساخته و عرصه زمین را از مصنوعات مدرن انباشته ساخته است. پراکندگی ذهن و زبان، آشفتگی احوال، مه‌آلود بودن افق پیش رو، ازدحام و تزاحم و بالأخره جدال بی‌پایان میان انسان و همه آنچه که پیرامون او فرا گرفته، تصویری روشن از عصر حاضر و انسان معاصر ارائه می‌کند. در چنین هنگامه‌ای، از دور و نزدیک سخنان پر گلایه درباره «سبک زندگی» و ضرورت «اصلاح سبک رایج و مرسوم» به گوش می‌رسد، بی‌آنکه سخنی و اشاره درباره منشأ این همه تغییر و تلون، آشفتگی، پراکندگی و سرگشتگی انسان معاصر در میان عوالم به میان آمده باشد.

اسماعیل شفیعی سروستانی در این اثر، همه سعی خویش را مصروف «تشریح این موقعیت» می‌سازد و با اشارتی بنیادها را نشانه می‌رود تا به درستی معلوم سازد «انسان معاصر» در چه موقعیتی به سر می‌برد و برای گذار از این شرایط تعلیقی می‌بایست یادآور چه مبادی و مبانی فراموش شده‌ای شود. به همین سبب، اثر حاوی نسخه‌ای بسته‌بندی شده برای علاج جمله بیماری‌های مزمن و عارض شده بر حیات فرهنگی و تمدنی نیست. جست‌وجوی نسخه سریع الاثر، خود از عوارض همین شرایط و موقعیت ژله‌ای مبتلا به است. خلجان و هیجان ناشی از همین وضعیت، دانسته و ندانسته، نوعی روشن‌فکری پر دیالتیک و مجادله را بر انسان معاصر آوار ساخته و منجر به بروز نوعی بی‌قراری شده است.

متحول ساختن شرایط تاریخی این عصر، از عهده مردان سیاسی، هم آنان که خود مبتلای این بیماری‌اند، خارج است. آنان خود فرزند بلافصل همین شرایطند و در جایی میان همین موقعیت چونان سایر انسان‌ها به سر می‌برند. تحول در گرو تذکر و تفکر درباره این موقعیت و پرسش از بنیادهای قوام‌دهنده به یک موقعیت و شرایط تاریخی‌اند. همان که این اثر به اجمال بیان می‌دارد و خوانند محترم را درباره‌اش یادآور می‌شود.