رمان 283 گرم عشق

کتاب 283 گرم عشق اثر مهرنوش صفایی، رمانی عاشقانه است. در این رمان قصه از روزی شروع می‌شود که می‌فهمی نیمه گمشده تو نیمه گمشده دیگری دارد که تو نیستی!!!

عشق نه قانون است نه علم است؛ نه فلسفه و منطق... عشق بی‌قاعده‌ترین احساس انسانی است که در چارچوب هیچ دانشی نمی‌گنجد.

یک‌روز و یک‌وقت و یک‌جا کسی را می‌بینی و ناگهان احساس می‌کنی که او همان کسی است که به آن نیمه گمشده می‌گویند، همان کسی که با او می‌توانی انسان دیگری باشی و دنیا را طوری تجربه کنی که برایت ناشناخته است...
اما این پایان ماجرا نیست....

در بخشی از رمان 283 گرم عشق می‌خوانیم:

کتی زشت نبود، خوشگل هم نبود. در واقع با آن شانه‌های کوچک و قد بلند، با آن پوست سبزه و چشم‌های درشت مشکی، با آن مژه‌های بلند و چهرۀ بی‌فروغ و زرد، با آن کمر باریک و هیکل نحیف و استخوانی، ترکیبی از زیبایی و زشتی بود. شاید درست همین تناقض عجیب بود که عاقبت پای کتی را برای اولین بار به خانهٔ «فاخره» باز کرد.

حالا کتی، بعد از کلی کج‌دار و مریز کردن با خودش، بالاخره روبروی فاخره نشسته بود و با سری افکنده از خجالت، به فنجان خالیِ قهوه‌اش چشم دوخته بود.  

زن که حدود پنجاه ساله به نظر می‌رسید گفت: «ببین دختر، ته فنجونت خیلی شلوغ پلوغه و… بعضی چیزها هست که الان اصلاً صلاح نمی‌دونم درباره‌شون چیزی بهت بگم… اما اگه بگی دقیقاً دنبال چی هستی، می‌تونم دربارهٔ همون چیزهایی که می‌خوای، توضیح مفصلی بهت بدم.»

کتی شرمنده و بریده بریده جواب داد: «نه… من…، حقیقتش من، دنبال چیز خاصی نیستم، اما از بس تعریف شما رو شنیدم، وسوسه شدم بیام اینجا و ببینم شما تو فنجون قهوه‌ام چی می‌بینین.»

فاخره به جای جواب، سری تکان داد و با لبخند کجی گفت: «تو طالعت می‌بینم که حداکثر تا دو ماه دیگه ازدواج می‌کنی، با یه جوون فوق‌العاده پولدار و خوش بَر و رو، به شکل عجیبی آشنا می‌شی و به سال نکشیده می‌ری سر خونه، زندگیت.»