مباحث حقوقی در باب کاهش ریسک از موضوعات نسبتا جدید حوزه مدیریت پروژه است و اگرچه در گذشته نیز طرفین قرارداد به عناصری که میتوانست تعادل قرارداد و اجرای آن را با مشکل مواجه کند مانند فورس ماژور (قوه قاهره) بیاعتنا نبودند اما تجربه بحثِ جدی درباره این موضوع مربوط به چند دهه اخیر است. نخستین توجه جدی به وجه حقوقی ریسک را میتوان در کتابی از «کارل پریچارد»، استاد ممتاز مدیریت ریسک دید که در سال 1987 چاپ شد. در زمان چاپ کتاب پریچارد گمان میرفت روشهای حقوقی مدیریت ریسک و ریسکهای حقوقی چندان مورد اعتنای مولف این کتاب قرار نگیرد و به جای آن صرفا به مسایل مدیریتی توجه شود.1 اما اینگونه نشد و ریسکهای حقوقی، با شایستگی و تاکید مطرح شدند.
در ایران تاکنون تحقیق و تحلیل جانداری در این زمینه انجام نشده و با توجه به جایگاه نفت در زندگی اقتصادی مردم و جاذبههای سرمایهگذاری آن برای بنگاههای داخلی و خارجی، پرداختن به این موضوع در محافل دانشگاهی و صنعتی ایران ضروری است
بله



















