بله
بی‌گمان، شوش این ارزشمندترین محوطه باستانی ایران، در همه پهنه جهان خاکی، چند نمونه نزدیک انگشت‌شمار بیش ندارد. چشم‌انداز شوش با رج‌هایی از تپه‌های پست و بلند، ویرانه کاخ‌های شاهان هخامنشی، نیایشگاه‌هایی از هزاره‌های دور، خطوط درهم بافت معماری شهر پانزدهم، مسجدی ویرانه، دژ فرانسویان، شکسته ستون‌های سنگی، شیشه‌ها، تکه سفالینه‌هایی که در هر قدم به چشم می‌آیند و صدای خُرد شدن و شکستن آنها در زیر پا چنگ به قلب می‌اندازد و هزاران هزار راز و رمز ناگفته بر لب با سکوتی به درازای زمان و گنجینه‌هایی سپرده در خاک، هنوز ویژه است و والا.
شوش می‌تواند به آسانی هر آدمی را که هر اندازه هوشمند باشد، فریفته و پایبند و در دام راز و ناگفته‌هایش گرفتار و اسیر کند و... و این‌گونه است که هیچ باستان‌شناسی را جرات و یارای دل کندن از آن نیست و اندیشه‌اش گرفتار این همه شکوه و بزرگی.
