کتاب مست: نمایشنامه در چهار پرده

از متن کتاب :

سی و هشت سال؟ حق داری اینطور رجز خوانی بکنی هنوز خیلی راه مانده تا به مرحله­ای که من طی می­کنم برسی بیست و دو سال دیگر وقت داری. 22 سال دیگر باید صبر کنی تا بفهمی من چه می‌گم و چه می­کشم. وقتی سی و هشت سال زحمت کشیدی ندزدیدی، رشوه نگرفتی وقتی بعد از شصت سال عمر کمرت را پشت میز اداره برای قلم زدن خم کردی و نتیجه کارت جز یک خانه کرایه دو لحاف پاره یک گلیم پوسیده یک زن دردمند و یک دختر جوان چشم و گوش بسته آخر کار، تو را به عنوان از کار افتاده بیرونت کردند آن وقت می‌فهمی که من لات و ولگرد نیستم. آقا از شما می­پرسم چرا دختر تحصیل کرده ی باید گارسون کافه مشروب فروشی بشه؟ چرا او را به جای من استخدام نکردند؟