بله
کردان، که از بازماندگان نژاد نخستین آریایی و گیتی می‌باشند هماره در پاسداری آیین‌ها و روش‌ها و باورداشت های خود، گوی برده‌اند. امروز، در هر زمینه یی که در کردستان پژوهش شود، راستی‌های باستانی نمایان می‌شود و گذشته‌ها زنده می‌گردند. در کارنامه‌ی ایران و جهان، نامآوران بسیاری از این تیره، پدیدار شده است. فرهیختگانی همچون: زردشت کرد، کاوه‌ی آهنگر، رستم کرد، فریدون نبرز، دیااکوی بزرگ و کورش مادی؛ هزاران ابرمردم دیگر، روزگاری، بزرگ‌ترین ابر مردم بوده‌اند.
در میان کردان، تیره‌های فراوانی هست که، یادگار گذشته‌های باستانی این کهن بوم و بر است.
تیره‌ی ـ بوره که یی ـ که نگارنده از آن دودمان است ـ یکی از این تیره‌هاست و جایگاه و نشستگاه آنان در سرزمین شهر زور بوده و سپس در همه‌ی ایران و گیتی پراکنده شده‌اند. این تیره، یکی از کهن یادگاران آریایی باستان می‌باشد که در این گفتار به آن پرداخته شده است.
