رمان اسرار سرای مخوف

M or N: جاسوسی یا جاسوسه

آقا و خانم برسفورد سر میز صبحانه نشسته بودند. آن‌ها زوج مسنی محسوب می‌شوند. در همان لحظه صدها زوج جوان پا به سن گذاشته دیگر در سراسر انگلستان ناشتایی صرف می‌کردند. این روز هم مثل روزهای دیگر بود. به نظر می‌رسید که ممکن است باران ببارد ولی نمی‌شد با اطمینان کامل این حرف را زد.

یک وقتی موهای آقای برسفورد سرخ رنگ بود. با آن که هنوز هم آثاری از آن موهای سرخ رنگ گذشته دیده می‌شد ولی بیشتر آن به رنگ خاکستری روشنی گراییده بود که معمولاً آدم‌های موسرخ در سنین بالای عمر دارای آن می‌شوند. خانم برسفورد هم یک وقتی موهای پرپشت و مجعد و سیاهرنگی داشت اما اکنون رگه‌های خاکستری در لابلای آن‌ها به چشم می‌خورد. زمانی به فکرش رسید که موهایش را رنگ کند ولی عاقبت به این نتیجه رسید که همان رنگ طبیعی مو بیشتر به صورتش می‌آید. به جای آن رنگ ماتیک خود را عوض کرد که حالت بشاش‌تری به او بدهد.

یک زوج پا به سن گذاشته که مشغول صرف صبحانه بودند. یک زوج مطبوع و دوست داشتنی که اگر کسی آن‌ها را می‌دید، چیز خارق‌العاده و قابل ملاحظه‌ای پیدا نمی‌کرد.

چنانچه این شخص زن یا مرد جوانی بود حتماً می‌گفت:«اوه، بله کاملاً مطبوع به نظر می‌رسند ولی البته مانند سایر افراد پیر واقعاً کسالت‌آور هستند