کتاب نادر پسر شمشیر

کتاب نادر پسر شمشیر اثر نورالله لارودی، روایت تاریخی و جنگی یکی از مقتدرترین پادشاهان ایران، نادر شاه افشار است، نادرشاه افشار به گواهی تاریخ یکی از بی‌باک‌ترین و کوشا‌ترین سرداران جهان بوده است.

کتاب نادر پسر شمشیر به زندگی کامل نادرشاه از بدو تولد، جنگ و فتوحات، سیر کامل زندگانی او تا به انتها به همراه نامه‌ها و اسناد و مدارکی که در طول زندگانیش از جاهای مختلف کسب کرده بود، می‌پردازد. از جامع بودن کتاب این بس، استاد رشید یاسمی از آن به عنوان "مبسو‌ط‌ترین شرح که از دوره پرافتخار آن جهان‌گشای بزرگ به زبان فارسی تألیف گشته" نام برده و استاد سعید نفیسی گفته "کتابی بدین روشنی و با این درجه از تحقیق و حق‌گوی و انصاف در این زمینه تاکنون در زبان پارسی نبوده است."  

نادرشاه ۳۰ سال از عمر خود را در سواری، لشکرکشی، محاصره‌ی دژها و شهرها و کشورگشایی به سر برده است. وی در ۱۱ جنگ بزرگ و افزون بر ۲۱ جنگ دیگر شرکت داشته و در همه‌ی جنگ‌ها پیروز شده است.

کشور ما ایران، در تاریخ درخشان خود، پادشاهان، سرداران و فرماندهان بزرگی را پرورش داده که نه‌تنها تاریخ این مرزوبوم، بلکه در تاریخ جهان اثرگذار بوده‌اند. این فرماندهان بزرگ و مردان به نام که بنیان آوازه و هستی امروزه‌ی ما را شکل داده‌اند، اغلب هنگامی دست به شمشیر بردند که کشور از هر سو دچار هرج و مرج و ناتوانی بود. خوشبختانه، تعداد این ستارگان تابان در آسمان کشور و میهن ما در تاریخ کمتر کشوری از کشورهای جهان همانند دارد.

نادرشاه یکی از پهلوانان بزرگ تاریخ ایران است و هیچ شکی نیست که یکی از شگفت‌ترین کارهای تاریخ را کرده و ملتی را که از هر راه زبون و دست‌پرورده بدبختی و سرشکستگی بوده است به سرعتی شگفت و معجزه‌آسا به منتهی درجه بزرگی برده و رخنه در ارکان جهان آن روز افکنده است.

شرح زندگی این مرد یکی از بهترین سرمشق‌های دلاوری و پایداری و همت و پشت‌کار و مردانگی است. تاریخ زندگی او هزاران عبرت دربردارد و هر ورقی از آن درس بزرگی است. کاری که این مرد در اندک زمانی از پیش بُرد چنان شگفت و سحرآسا بود که در زمان وی افسانه‌های شگرف درباره او در همه کشورهای جهان رواج داشت. کتاب‌هایی که اروپاییان در آن زمان نوشته‌اند پُر از این افسانه‌هاست و این پهلوان ‌ایرانی چنان مردم آن روزگار را گرفتار حیرت کرده و به غفلت گرفته است که نتوانسته‌اند حقیقت را دریابند و چاره‌ای جز این که افسانه‌هایی درباره او بیندیشند نداشته‌اند.

در بخشی از کتاب نادر پسر شمشیر می‌خوانیم:

نادرشاه برای سرکوبی کردها با خشم بسیاری به سوی قوچان رهسپار و چون به آن‌جا رسید دست به خونریزی هولناکی دراز کرد.
علی‌قلی‌خان همین که از چگونگی آگاه شد پیغامی برای فرمانده پاسداران و چند تن از نزدیکان شاه فرستاد آنان را به کشتن شاه وادار و وعده داد که در ازای این کار پاداش خوبی به آن‌ها خواهد داد.

تا این که در شب یکشنبه یازدهم ماه ج 2 سال 1160 ه. ق در فتح‌آباد (نزدیکی قوچان) قوجه‌بیک (خواجه بیک) قاجار ایروانی، موسی‌بیک امیرلوی افشار طارمی و قوجه کوندوز لوی افشار اورومی به همدستی صالح‌بیک قرخلوی افشار اورومی و محمدقلی‌خان افشار اورومی فرمانده پاسداران ویژه شاهی نیمه شب به سراپرده نادرشاه هجوم بردند. نادرشاه در اثر همهمه از خواب بیدار و با خنجری که همیشه زیر سر می‌گذاشت دو تن از آن تبهکاران را کشت ولی صالح‌بیک با ضربت سختی از پشت او را از پای درآورد و شاهنشاه افشار جان به جان آفرین تسلیم نمود.