کتاب به خاطر انولا نوشتهی دیانا رشیدی داستان پستچی مهربان و تنهایی به نام هاپر است که سالها پیش عاشق دختری به نام انولا بود. او که حضورش به زندگی هاپر رنگ بخشیده بود، در یک تصادف جانش را از دست میدهد و شخصیت اصلی قصه را دچار افسردگی عمیقی میکند. این کتاب از عشق، ایثار، غلبه بر سوگ و تلاش برای یافتن معنای زندگی میگوید.
دربارهی کتاب به خاطر انولا
رنج گذشتهای تلخ و حسرتبار پستچی محلهی آرام ریورساید را میآزارد. او با دوچرخهاش نامههای مردم محل را به دستشان میرساند، اما برای فرار از سوگ تمامنشدنیاش، خودش را با رازهای صاحبان نامهها سرگرم میکند. دیانا رشیدی در کتاب به خاطر انولا چند خط داستانی را از طریق همین نامهها پیش میبرد.
هاپر نکاتی از متن نامهها فرستندگان و گیرندگان چیزهایی را در دفترچهی جیبی خود یادداشت میکند و با خود به تحلیلشان هم میپردازد. در این میان ما با ماجراهای جدیدی روبرو میشویم. یکی از این ماجراها، عاشقانهی ویلیام و اماست. ویلیام به اتهام قتل در زندان است و نامههای محبتآمیزی برای اما مینویسد. اما هم برای آزادی او در تلاش است و رنج بسیاری در این راه میکشد.
خط داستانی دیگر این رمان اجتماعی ایرانی در نامههای استاد آرتور ویلسون و دانشجویانش پیش میرود. استاد ویلسون در نامههای فلسفی و سرشار از امید خود به دانشجویانش از اهمیت تغییر نگاه به زندگی میگوید.
ماجرای ماری چیس هم بخش دیگری از این رمان است. زنی که سالهاست با وفاداری تمام برای عشق دیرینهاش، جیمز، نامه مینویسد؛ غافل از اینکه مرد موردعلاقهاش سالهاست مجله را ترک کرده و نامههای او را دریافت نمیکند.
نقطهی اوج داستان زمانی است که هاپر تصمیمهای مهمی میگیرد. او که در جریان بحرانهای ساکنان محله قرار دارد، میتواند نجاتبخش آنها باشد. اما چه تصمیمی میگیرد؟ اگر داستان این رمان درام ایرانی برایتان جذاب بود، خرید کتاب به خاطر انولا را از دست ندهید. نشر نارون دانش این کتاب را چاپ و منتشر کرده است.
کتاب به خاطر انولا برای شما مناسب است اگر
- به خواندن داستان عاشقانهی ایرانی علاقهمندید.
- رمانهایی با بنمایهی عواطف انسانی برایتان جذاب است.
- دوست دارید با قلم نویسندگان جوان ایرانی آشنا شوید.
در بخشی از کتاب به خاطر انولا میخوانیم
صبح روز بعد هاپر با صدای باران از خواب بیدار شد. پنجرۀ اتاقش را باز کرد. گلدان کوچکش را زیر قطرات باران قرار داد. لباسهایش را پوشید و روبهروی آینه ایستاد. ریشهایش را مرتب کرد و کلاه گرم مشکیاش را سر کرد. سوار بر دوچرخهاش شد و زیر باران به راه افتاد. یکی یکی کوچههای باریک محلۀ ریوِرساید را طی میکرد. آن روز چترش را فراموش کرده بود در نتیجه سعی کرد از زیر سایه بان خانهها عبور کند تا به خاطر باران خیس نشود.
هاپر به پست خانه رسید، نامهها را تحویل گرفت و به سمت پارک رو به روی رودخانه حرکت کرد. زمانی که هاپر به درخت تنومند رسید، روی نیمکت سنگی نشست، کیفش را باز کرد و دنبال نامهای از طرف اِما گشت اما نتوانست آن را میان دیگر نامهها بیابد؛ اما در عوض دو نامۀ جالب دیگر را از کیفش بیرون آورد.
انتظارش را داشت که یکی از نامهها از طرف خانم ماری چیس باشد. او تقریبا هر روز برای آن فرد نامشخص نامه مینوشت. گاهی هاپر شک میکرد که اصلا مخاطب نامههای او زنده باشد. هرچه که بود از نظر هاپر خانم ماری عاشقی حقیقی بود. کسی که برای تنها عشق خود سالیان سال نامه مینوشت بدون آنکه پاسخی دریافت کند. بدون شک او آدم بسیار صبوری بود. شاید هم نامش صبر نبود، عشق بود. هاپر نامه را از پاکت خارج و شروع به خواندن کرد:
جیمز نازنینم
امروز هم برایت نامه مینویسم. حقیقتش امروز را با خواندن نامههای قدیمی تو گذراندم. همانهایی که بعد از اولین دیدارمان برایم میفرستادی. امروز تک تک آنها را خواندم و در آغوش گرفتم.
بله

















