بله
ماهنامه مدیریت ارتباطات - شماره 196 منتشر شد. «از والد-فرزند به کارگردان-بازیگر»، «نبرد تاریخی با انحصار علمی»، «دیدن آینده ایران از عینک واقعیت‌های افزوده»، «امپراتوری روایت‌ها»، «روابط عمومی را روز بحران نمی‌سازند» «تقدم اعتماد بر روابط عمومی» و... از جمله عناوینی هستند که در این شماره از مجله می‌خوانید.
این ماهنامه با همکاری و همفکری تعدادی از صاحب‌نظران، اساتید، کارشناسان و خبرنگاران به‌جهت افزایش آگاهی در زمینه‌های ارتباطات، رسانه، IT، روابط عمومی و... فعالیت می‌کند و در تلاش است تا خلاء موجود در تولید محتوای عمومی و تخصصی در این حوزه‌ها را برطرف کند. مجله مدیریت ارتباط دوازده سال است که بدون وقفه در این حوزه فعالیت دارد و تاکنون 196 شماره از این نشریه منتشر شده است.
در بخشی از ماهنامه مدیریت ارتباطات - شماره 196 می‌خوانیم
در تاریک‌روشن اتاقی که با نورپردازی‌های حرفه‌ای روشن شده است، کودکی خردسال با چشمانی خواب‌آلود و چهره‌ای آشفته از خواب بیدار می‌شود. پیش از آنکه مادرش او را در آغوش بگیرد، لنز دوربین گوشی هوشمند به عنوان نخستین میانجی ارتباطی، به سمت چهره‌ی او نشانه می‌رود. مادر با صدایی که به شکلی تصنعی پرانرژی است، سناریویی از پیش تعین شده را برای دنبال کنندگان ناشناس روایت می‌کند و از کودک می‌خواهد «چهره تمرین شده» را به نمایش بگذارد؛ چهره‌ای که وجه مشخص آن لبخند و تعجبی اغراق‌آمیز است و سیگنالی برای آغاز یک نمایش چند دقیقه‌ای محسوب می‌شود. کودک که هنوز مرز میان واقعیت زیست‌جهان امن خود و فضای نمایشی پلتفرم را نمی‌شناسد، ناگزیر لبخند می‌زند تا رضایت والد، الگوریتم‌ها و مخاطبان نامرئی را جلب کند. این تصویر، نه یک سکانس از فیلمی پاد آرمان شهری، بلکه واقعیتی روزمره در پدیده «شرنتینگ» (Sharenting) و ظهور پدیده «کودک اینفلوئنسری» است که در آن دوران کودکی به مواد خام یک کارخانه دیجیتال تبدیل شده است.
