بله
آیا می دانی؟ تو من هستی و من تو؟ یعنی هر دو در مسیر زندگی موظف می باشیم، از برنامه های صحیح زندگی که مورد توجه نیکخواهان و دانشمندان بشر دوست است پیروی کنیم و از برنامه های غلط و زیانبخش آن که امروز بیشتر ساخته و پرداخته برده گیران عصر جدید است دوری نمائی‌ام، در این صورت هر دو وظیفه داریم که از نظر آیین انسانیت و مسؤولیت های اخلاقی و اجتماعی با یکدیگر اشتراک مساعی کنیم، یقین داشته باش که از روی ایمان و حقیقت دوستدار تو هستم.
پیشرفت روز افزون دانش و تجربیات و کشفیّات شگرف دنیای علم و توجه دانشمندان به جزئیات مسائل اجتماعی و دقایق علمی، هر روز نورافکن‌های نیرومندی را فرا راه زندگی بشر قرار می‌دهد.
چه بسیار حقایق و مطالب مجهولی که از ادوار قدیم تا سنوات اخیر، از نظر دانش پژوهان و دانشمندان و متفکرین جامعه پنهان بوده که پیشرفت و ترقی علم امروز، پرده از روی آن‌ها برداشته و اسرار شگفتی را بر دیده دانشوران آشکار ساخته است.
یکی از آن مطالب مجهول که شاید تا همین اواخر، حقیقت آن حتی بر دیده اغلب دانشمندان پوشیده بوده و سیر ترقی علم ماهیت حقیقی آن را کشف کرده است، آثار زیانبخشی است که نغمات دلفریب و ارتعاشات عجیب و غریب موسیقی (2) روی سلسله اعصاب پدید آورده و نتیجه افراط در این عمل، قسمتی از بیماری‌های روانی را به ارمغان آورده است! بدیهی است نواهای موسیقی در بدو امر، دارای کشش و لذتی است که گاهی در اعماق روح آدمی نفوذ کرده و شنونده را از خود بیخود می‌سازد، لذتی که گاهی انسان را به دیار دیگر می‌برد. در دیاری که حتی دردِ یار و یار را هم فراموش میکند.
کدام اهل ذوقی است که بتواند منکر بدیهیات شده و موسیقی را لذت بخش نداند و همین لذت سحرانگیز است که گروهی را (بدون توجه به حقیقت و ماهیت و تأثیر زیانبخش آن)به طرفداری از نواهای موسیقی برانگیخته و آن را در ردیف هنرهای زیبا در آورده است.
