کتاب هتل گمو اثر شهریار عباسی؛ رمانی درباره جنگ ایران و عراق

کتاب هتل گمو اثر شهریار عباسی رمانی درباره‌ی جنگ، خاطره، عشق و آدم‌هایی است که زندگی‌شان در سایه‌ی جنگ ایران و عراق مسیر دیگری پیدا می‌کند. این رمان اجتماعی با تکیه بر تجربه‌های نویسنده از حضور در جبهه‌های جنگ عراق با ایران، تصویری انسانی و متفاوت از فضای جنگ ارائه می‌دهد؛ تصویری که در آن، زندگی و احساسات آدم‌ها در کنار خشونت و اضطراب جریان دارد.

درباره‌ی کتاب هتل گمو

حمید، سال‌ها پیش به‌عنوان نیروی داوطلب راهی جبهه شده بود. او در آنجا، در میان فضای پرالتهاب جنگ، با دختری کرد آشنا می‌شود؛ دختری که حمید نام «گلناز» را برایش انتخاب می‌کند. خاطره‌ی این عشق در کنار دوستی با رزمنده‌ای به نام رضا، سال‌ها بعد همچنان با حمید زندگی می‌کند. گویی بخشی از وجود حمید هنوز در سال‌های جنگ جا مانده است. در رمان هتل گمو شهریار عباسی از آدم‌هایی می‌گوید که در میانه‌ی جنگ و حتی سال‌ها بعد با خاطرات و زخم‌های آن روزها زندگی می‌کنند.

کتاب حاضر یک رمان جنگی و از آثار ادبیات دفاع مقدس است. اما نگاه عباسی به جنگ با روایت‌های کلیشه‌ای فاصله دارد. جنگ در این رمان فقط میدان نبرد و درگیری نظامی نیست؛ آدم‌ها در همان شرایط عاشق می‌شوند و با ترس‌ها و بحران‌های شخصی خود مواجه می‌شوند. این نگاه انسانی، در کنار روایت واقع‌گرایانه‌ی نویسنده، از ویژگی‌های متمایزکننده‌ی این رمان به حساب می‌آید.

شهریار عباسی؛ نویسنده‌ای زیسته در فضای جنگ

شهریار عباسی، متولد 1349 در خرم‌آباد، داستان‌نویس، منتقد، سردبیر مجله و مدرس کارگاه‌های داستان‌نویسی است. بخش مهمی از آثار او به جنگ و فضای پرالتهاب آن اختصاص دارد. این رمان نیز حاصل تجربه‌های او از حضور در جبهه‌های جنگ است؛ تجربه‌ای که به داستان و شخصیت‌هایش وجهی ملموس و واقع‌گرایانه داده است.

عباسی در این داستان جنگ را از زاویه‌ی زندگی، عشق، خاطره و بحران‌های درونی انسان‌ها روایت می‌کند. اگر به مطالعه‌ی داستان درباره‌ی جنگ ایران و عراق و روایت‌های انسانی از سال‌های جنگ علاقه دارید، خرید کتاب هتل گمو از نشر مرکز می‌تواند تجربه‌ای خواندنی و رضایت‌بخش برای شما باشد.

کتاب هتل گمو برای شما مناسب است اگر

• علاقه‌مندید رمانی از ادبیات دفاع مقدس بخوانید که از کلیشه‌ها فاصله می‌گیرد و نگاهی متفاوت و واقع‌گرایانه به زندگی و جنگ می‌اندازد.
• به دنبال یک رمان جنگی ایرانی هستید که عشق، خاطره و زندگی شخصیت‌ها را نیز روایت کند.
• به رمان دفاع مقدس و روایت‌های انسانی از زندگی در جبهه علاقه دارید.
• می‌خواهید یک داستان اجتماعی ایرانی بخوانید.

در بخشی از کتاب هتل گمو می‌خوانیم

شنیده بودم اینجا سد بوکان است، ولی نمی‌دانستم اینقدر به سد و رودخانه‌اش نزدیک هستیم. چکمه می‌پوشیم و بیرون می‌رویم. فاصله‌ی چادرِ ما تا رودخانه صد قدم است. هوا مثلِ روز روشن است. احساس می‌کنم آمده‌ایم اردوی تفریحی و برای اولین بار از دیروز تا حالا، احساسِ راحتی می‌کنم. سرِ راه، بچه‌های واحد را می‌بینیم که هر کدام چند ماهی توی ظرفی انداخته‌اند و می‌آیند. یکی هم اورکتش را درآورده و تویش ماهی ریخته است. نورایی راست می‌گفت. رودخانه آب ندارد و شن‌های کفش پیداست. نیروهای لشکر ریخته‌اند داخلِ بسترِ رودخانه و ماهی‌هایی را که روی شن‌ها بالا و پایین می‌پرند، می‌گیرند. اینجا قیامتی است. چنان هلهله‌ای به پا شده که یادِ جشنِ عروسی می‌افتم. کفِ رودخانه پر از قزل‌آلاست. هر کس هرقدر بخواهد، می‌تواند بردارد. مردی که می‌خورد چهل ساله باشد، وسطِ رودخانه ایستاده، پاهایش را از هم باز کرده و ماهی‌ها را روی هوا می‌گیرد. ریش‌های بلند جوگندمی‌اش آب‌چکان است. چنان فرز است که باورم نمی‌شود.

سخت است جوان‌های لاغری را که لباس‌های خاکی‌رنگ می‌پوشیدند و ریش‌های تُنک و نرم داشتند و مثل کبک جابه‌جا می‌شدند، با این شکم‌های گنده و ریش‌های سفید و زِبر ببینی و باور کنی همان آدم‌ها هستند. آدم فکر می‌کند این‌ها کاریکاتور خودشان هستند. شاید اگر کسی بیست سال پیش کاریکاتور مرا می‌کشید، از اینکه هستم خنده‌دارتر از آب در نمی‌آمد.

راست است وقتی سن بالا می‌رود، موهایی که دلت نمی‌خواهد در بیاید مثلِ قارچ سبز می‌شود و موهای جایی که دلت نمی‌خواهد بریزد، چنان می‌ریزد که وقتی به خودت می‌آیی، جایش مثلِ کویر صاف و براق است.