کتاب نی در باد اثر تحفه عبدی؛ داستان واقعی و عاشقانه

کتاب نی در باد نوشته‌ی تحفه عبدی، روایتی احساسی و برگرفته از یک داستان واقعی ایرانی است که عشق میان پریناز و سهراب را در روستایی کوهستانی به تصویر می‌کشد؛ عشقی که میان فاصله‌ی طبقاتی، خواسته‌های خانواده و فشارهای اجتماعی گرفتار می‌شود. این داستان عاشقانه‌ی ایرانی، تصویری از عشق و سنت و تقابل سنت و مدرنیته ارائه می‌دهد و از دلدادگی‌ای می‌گوید که برای زنده ماندن باید با موانعی بزرگ روبه‌رو شود.

درباره‌ی کتاب نی در باد

کتاب نی در باد اثر تحفه عبدی، بازنویسی ادبی یک روایت شفاهی است که سال‌ها در حافظه‌ی جمعی مردم باقی مانده و سینه‌به‌سینه نقل شده است. نویسنده در یادداشت خود توضیح می‌دهد که اصل ماجرا برآمده از سخنان یکی از کهنسالان است و برای حفظ حریم افراد، بیشتر نام‌ها و برخی جزئیات تغییر کرده‌اند؛ بااین‌حال، روح ماجرا و حقیقت احساسات حفظ شده است. همین ویژگی، این اثر را به نمونه‌ای متفاوت از داستان واقعی ایرانی تبدیل می‌کند؛ روایتی که خاطره، واقعیت و پرداخت داستانی را در کنار یکدیگر قرار می‌دهد.

در کتاب نی در باد، پریناز دختر جوانی است که در فضای یک روستای کوهستانی و در میان محدودیت‌های اجتماعی زندگی می‌کند. در سوی دیگر، سهراب جوانی از طبقه‌ای پایین‌تر است که صدای نی او پیش از آنکه حضورش به بخشی از زندگی پریناز تبدیل شود، راهی به دل او پیدا می‌کند. ارتباط این دو از دل نگاه‌ها، صداها و احساسات ناگفته شکل می‌گیرد و به عشقی عمیق تبدیل می‌شود؛ اما فاصله‌ی طبقاتی و اقتدار خانواده، اجازه نمی‌دهد این رابطه به سادگی پیش برود.

عشق در برابر دیوارهای سنت

کتاب نی در باد فقط یک رمان عاشقانه‌ی ایرانی درباره‌ی دلدادگی دو جوان نیست؛ این اثر به سراغ تضاد میان خواسته‌های فردی و قواعدی می‌رود که جامعه و خانواده بر انسان تحمیل می‌کنند. در این میان، عشق و سنت در دو سوی یک کشمکش قرار می‌گیرند و شخصیت‌ها ناچارند میان دل، خانواده، جایگاه اجتماعی و قضاوت دیگران انتخاب کنند. فضای روستایی، طبیعت کوهستان و صدای نی سهراب نیز به روایت حال‌وهوایی شاعرانه و خاطره‌انگیز می‌بخشد.

کتاب نی در باد: بر اساس داستانی واقعی، همچنین درباره‌ی بهای عشق است؛ درباره‌ی اینکه یک احساس عمیق تا چه اندازه می‌تواند انسان را به مقاومت، گذشت و ایستادگی وادارد. تحفه عبدی با بازآفرینی این روایت قدیمی، داستانی درباره‌ی حسرت، وفاداری و آرزو خلق کرده است؛ داستانی که نشان می‌دهد گاهی موانع عشق نه از کم‌رنگ شدن احساس، بلکه از قدرت سنت، تفاوت طبقاتی و ترس از قضاوت دیگران سرچشمه می‌گیرند.

با خرید کتاب نی در باد از انتشارات آرو، می‌توانید این روایت عاشقانه و برگرفته از واقعیت را بخوانید و با سرگذشت پریناز و سهراب همراه شوید.

کتاب نی در باد برای شما مناسب است اگر

• به داستان واقعی ایرانی و روایت‌های الهام‌گرفته از خاطرات و قصه‌های شفاهی علاقه دارید.
• از خواندن رمان عاشقانه‌ی ایرانی با فضای روستایی و طبیعت‌محور لذت می‌برید.
• به داستان‌هایی درباره‌ی عشق و سنت، فاصله‌ی طبقاتی و فشارهای خانوادگی علاقه‌مندید.
• دوست دارید روایتی احساسی درباره‌ی تقابل سنت و مدرنیته و کشمکش میان خواسته‌های فردی و اجتماعی بخوانید.

در بخشی از کتاب نی در باد: بر اساس داستانی واقعی می‌خوانیم

پریناز هنوز نمی‌توانست به دیدار او برود. پس سهراب با قدم‌های آهسته و محتاط به نزدیکی آلاچیق می‌آمد تا صدای نی او به گوش پریناز برسد و پدرش خان هچنان سخت‌گیر و مراقب بود و حتی کوچک‌ترین شواهد ملاقات آن دو را تحمل نمی‌کرد اما هر نت نی سهراب پیام محبت و دلتنگی او بود و پریناز با شنیدن آن قلبش پر از آرامش می‌شد و بدینگونه عشق آن‌ها هنوز تنها و در سکوت اما روز به روز نافذتر و عمیق‌تر در میان نغمۀ نی و نگاه‌های از دور ادامه می‌یافت.

پس از بهبودی پریناز دوباره ملاقات‌های دزدکی او و سهراب آغاز شد. هر دیدار هر لحظه پنهان و کوتاه پر از هیجان و ترس بود. آن‌ها در آلاچیق و در سایۀ درختان و میان صدای پرندگان با هم می‌نشستند، سهراب نی می‌نواخت و پریناز با هر نت حس می‌کرد دلش از همیشه نزدیک‌تر به اوست. عشق آن‌ها در سکوت اما عمیق دیگر فقط در نگاه‌های کوتاه خلاصه نمی‌شد، به استخوان‌ها، به قلب، به نفس و حتی به نفس باد و زمین رسیده بود.

هر گام، هر نگاه، هر لبخند پنهان پیامی عاشقانه بود که تنها دل‌های آن‌ها، آن را می‌فهمید. پریناز با هر دیدار بیشتر می‌آموخت که عشق پاک می‌تواند بی‌صدا اما سوزان و ابدی باشد و سهراب چوپان ساده دل هر روز نی‌اش را با شور بیشتر می‌نواخت. نه نتها برای موسیقی که برای پریناز، برای عشقی که تا استخوان‌هایشان نفوذ کرده بود و هیچ دیواری، هیچ ترسی نمی‌توانست آن را خاموش کند و آیلار اسب وفادار و نجیب پریناز گویی او نیز راز بزرگ این دو عاشق را می‌دانست.

اسب‌ها زبان آدمیزاد را نمی‌فهمند اما عشق را، عطرش را در هوا، لرزشش را در دست‌ها و تپش بیقرارش را در دل صاحبشان حس می‌کنند. هر بار که پریناز سوار بر آیلار می‌شد تا به سمت جنگل برود تا سهراب را ببیند آیلار حال و هوایش عوض می‌شد سم هایش را محکم تر بر زمین می‌کوبید. انگار با هر ضربه بر خاک به سهراب خبر می‌داد: بیا پریت آمد، زودتر بیا. سهراب که به صدای سم‌های آشنا عادت کرده بود، از دور پشت درختان پیدا می‌شد. دست‌هایش می‌لرزید و نی در انگشتانش جان تازه می‌گرفت و با شور و شوق به محل دیدار نزدیک می‌شد.